تبيين ساختار انديشه عرفاني تالستوي و تطبيق آن با حكايت¬هاي منتخب از مثنوي مولوي

دكتري

در اينتحقيقكه بر مبنايآثار برگزيده¬تالستوي كه مربوط به دوره دوم زندگاني اوست، صورت گرفته است، بينش عارفانه تالستوي و نگرشي كه او به حركت انسان از بدو تولد تا رسيدنش به نهايت كمال خويش دارددر ساختاري منسجم و منظم تبيين و ارائه مي¬گردد و جايگاه سه اصل عرفاني شريعت، طريقت و حقيقت در اين سير مشخص مي¬شود. اما از آنجا كه اين بينش عارفانه در نتيجه¬ تجربه¬ ديني تالستوي و مجاهدتي است كه براي دست¬يابي به حقيقت مصروف داشته است، پيش از آن به شرح اين مجاهدت و اين تجربه پرداخته مي¬شود. در بخش¬هاي ديگر رساله نظام طريقت ويژه¬اي كه تالستوي براي سالك راه حقيقت در نظر دارد، با قصه¬هايي از مثنوي معنويكه تمثيلي دقيق براي كل يا بخشي از نظامطريقت انسان از نگاه تالستوي است،مقايسه و تحليل مي¬شود. با توجه به دستاوردهايي كه در جريان اين پژوهش به دست آمد،از آنجا كه تالستوي با مثنوي آشنا نبوده و اين كتاب گران¬بها هرگز در دسترس او قرار نگرفته، اما با اين حال قصه موسي و شبان مولانا را تحت عنوان حكايتي عربي در آثار خود آورده است، در آخرين فصل از رساله به مأخذ آن و چگونگي راه¬يابي اين قصه به آثار تالستويو نحوه¬ مواجهه و بهره¬مندي¬هاياو از قصه موسي و شبان مولانا پرداخته مي¬شود.

227358

دانشگاه اصفهان

حسين آقاحسيني دهاقاني

زبان و ادبيات فارسي

سيده مريم روضاتيان , سيدعلي اصغر ميرباقري فرد