عنوان
تحليل متغيرهاي طراحي به منظور كمينه سازي تنش در اتصال ايمپلنت دندان و ناحيه استخواني فك
نويسنده اصلي
خسروي، صبا
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي مكانيك
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
يكي از مهم‌ترين روش‌هاي درمان جايگزيني دندان ازدست‌رفته⸲ استفاده از ايمپلنت‌ها به‌عنوان تثبيت‌كننده‌هاي جايگزين ريشه طبيعي دندان ازدست‌رفته مي‌باشد. طول عمر ايمپلنت‌هاي درگير در استخوان تحت تأثير عوامل بيومكانيكي هستند. كنترل اين عوامل با استفاده از نرم‌افزارهاي شبيه‌سازي و تحليلي، از پيامد‌هاي مكانيكي كه شامل شكستگي پيچ، اجزا و يا مواد سازنده چهارچوب روكش دندان در مقابل بارگذاري‌هاي متناوب ناشي از جويدن و ديگر كاركردهاي فيزيولوژيك بافت دنداني مي‌شود جلوگيري مي‌كند. به‌منظور بهينه‌سازي طراحي ايمپلنت در راستاي به حداقل رساندن تنش وارده به استخوان اطراف ايمپلنت و جلوگيري از روند تحليل استخوان⸲ خواص مكانيكي مواد مورداستفاده ازجمله سفتي⸲ مدول الاستيسيته و آلياژهاي مورداستفاده براي بهبود عملكرد دندان در مشكلات بعد از كاشت و همچنين هندسه ايمپلنت و نحوه انتقال تنش هندسه‌هاي متفاوت ازجمله شكل رزوه، گام پيچ و ميكرو رزوه گردن ايمپلنت با استفاده از روش اجزاي‌محدود و نرم‌افزار آباكوس در اين پايان‌نامه موردبررسي قرارگرفته‌‌است. رزوه ذوزنقه‌اي بخاطر داشتن سطح تماس بيشتر با استخوان فك كمترين تنش هارا ناشي مي‌شود. اعمال ميكرو رزوه در گردن ايمپلنت باعث كاهش جابه‌جايي وتنش وارده به استخوان اطراف شده است و درنهايت با تغيير جنس ايمپلنت از تيتانيوم به زيركونيا تغيير چنداني درتنش ها و جابه‌جايي مشاهده نشده وصرفا بخاطر عوامل ظاهري مي‌تواند برتري داشته باشد.
شماره ركورد
227288
گرايش رشته تحصيلي
طراحي كاربردي
دانشكده
مهندسي مكانيك
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان