بررسي دانش و نگرش دندانپزشكان عمومي رشت در مورد دندانپزشكي بدون آمالگام و جايگزين هاي آن در سال 1402

بندرانزلي

زمينه و هدف: اخيراً گزارش‌هايي منتشر شده كه موضوع ايمني آمالگام را زيرسوال مي برد، مقالات علمي هنوز تأثير مضر آمالگام بر سلامت بيماران را به صراحت نشان نداده اند و كاربرد اين ماده در برنامه هاي بهداشت عمومي به دليل خواص فيزيكي، طول عمر و سهولت استفاده، بالا باقي مانده است. آمالگام هنوز به صورت عمده توسط دندانپزشكان بخش دولتي و خصوصي در ايران استفاده مي شود و نظارتي براي كنترل و كاهش استفاده از آن وجود ندارد. علاوه بر اين، تاكنون مطالعات كمي در مورد دانش و نگرش دندانپزشكان عمومي در خصوص ترميم هاي آمالگام و مواد جايگزين در ايران منتشر شده است. لذا هدف از اين مطالعه، بررسي سطح دانش و نگرش دندانپزشكان عمومي رشت در مورد دندانپزشكي بدون آمالگام و جايگزين هاي آن در سال 1402 بود. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعي توصيفي بود و جمعيت مورد مطالعه شامل دندانپزشكان عمومي سطح رشت در سال 1402 بود. در اين تحقيق نمونه گيري بر اساس روش نمونه گيري تصادفي ساده بود. جمع آوري اطلاعات از طريق پرسش نامه اي كه روايي و پايايي آن مورد بررسي و تاييد قرار گرفته، انجام شد. پرسشنامه محقق ساخته شامل 19 سوال مي باشد از سه بخش اصلي مشخصات دموگرافيك (سن، جنسيت، سابقه فعاليت كلينيكي، دانشگاه محل تحصيل و محل فعاليت)، دانش و نگرش تشكيل شده بود. پرسشنامه ها به صورت كتبي در اختيار داروطلبين قرار داده شد. پس از كسب رضايت كتبي، پرسشنامه ها به صورت خودايفا توسط داوطلبين پر شد. نتايج: براساس نتايج به دست آمده به ترتيب 9/47 و 6/40 درصد شركت كنندگان آگاهي متوسط و بالايي در مورد دندانپزشكي بدون آمالگام و جايگزين هاي آن داشتند. همچنين 3/83 درصد از افراد مورد بررسي نگرش منفي در مورد دندانپزشكي بدون آمالگام و جايگزين هاي آن داشتند. بالاترين فراواني دليل استفاده و عدم استفاده از آمالگام به ترتيب مربوط به راحتي كاربرد در كلينيك با 9/71 درصد و زيبايي كم با 2/80 درصد بود. بالاترين فراواني جايگزين آمالگام مربوط به كامپوزيت با 8/93 درصد بود. علاوه بر اين، براساس نتايج به دست آمده نمره دانش و نگرش بر اساس جنسيت، سن، سابقه فعاليت كلينيكي و محل فعاليت تفاوت معنادار نداشت. نتيجه گيري: هرچند دندانپزشكان كامپوزيت را با درصد بسيار بالا، بهترين جايگزين براي آمالگام مي‌دانستند، اما مهم‌ترين علت استفاده از آمالگام در بين جمعيت مورد مطالعه، راحتي در كاربرد بود؛ اين امر مي‌تواند نشان دهنده‌ي نداشتن مهارت كافي در كاربرد كامپوزيت باشد. با توجه به خطرات احتمالي وجود جيوه در آمالگام، توصيه مي شود كاربرد آمالگام در زنان باردار و كودكان محدود شود. واژگان كليدي: آمالگام، دندانپزشكان عمومي، دانش، نگرش

227270

علوم پزشكي گيلان