بررسي ميزان تمايل پرستاران جهت ارايه خدمت در بخش اورژانس در بيمارستان كوثر و توحيد سنندج در سال 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: با توجه به نقش پرستاران در نظام سلامت و سيستم بهداشتي درماني و لزوم برخورداري از انگيزه شغلي در آنان، اين پژوهش باهدف با هدف تعيين ميزان تمايل پرستاران جهت ارايه خدمت در بخش اورژانس در بيمارستان كوثر و توحيد سنندج در سال 1401انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع مقطعي- توصيفي- تحليلي بر روي 150 پرستار شاغل در اورژانس بيمارستان هاي توحيدو كوثر انجام شد. پرستاراني كه تمايل به شركت در مطالعه را نداشته از مطالعه خارج شدند. داده هاي مورد نياز شامل ويژگي هاي دموگرافيك و اطلاعات زمينه اي (سن، جنس، وضعيت تأهل، سطح تحصيلات،پست سازماني، نوع استخدام، ساعت كاري در ماه، شيفت كاري، سابقه خدمت، سابقه خدمت در اورژانس) و عوامل انگيزشي شغلي مربوط به پرستاران در پرسشنامه انگيزش شغلي هرزبرگ ثبت و جمع آوري شد. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS 24 انجام شد. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين سن پرستاران 31.43 سال و 59 نفر(39.3%) پرستاران مرد و 91 نفر (60.7%) و 88 نفر(58.7%) پرستاران متأهل و 62 نفر (41.3%) مجرد بوده است. 62 نفر(91.3%) پرستاران با بيشترين فراواني استخدام رسمي داراي و 24 نفر (16%) با كمترين فراواني استخدام قراردادي و شركتي و ميانگين سابقه كار 7.37 سال، ساعت كاري در ماه 196.69 ساعت و سابقه كار در اورژانس 2.56 سال بوده است. ميانگين نمره انگيزش شغلي 160.97، ميانگين نمره عوامل دروني 95.62 و ميانگين نمره عوامل بيروني 65.34 بوده است. در عوامل دروني بيشترين نمره مربوط به روابط شخصي با همرديفان با نمره 21.086 و از عوامل بيروني بيشترين نمره مربوط به شناخت و قدرداني با نمره 18.83 بوده است. نتايج شان داد كه از دلايل مثبت حضور در بخش اورژانس تنوع بيمار بيشتر و يادگيري گسترده تر داراي فراواني بيشتري از لحاظ اهميت و از دلايل منفي حضور در بخش اورژانس خستگي بسيار بيشتر در زمان هاي خاص به دليل شلوغي بخش و عدم هماهنگي بين سختي كار و ميزان دريافتي داراي فراواني بيشتري از لحاظ اهميت بوده است. نتايج تحليلي نشان داد بين ويژگي هاي دموگرافيك و شغلي پرستاران با تمايل به فعاليت در بخش اورژانس و انگيزش شغلي آنها ارتباط معني داري وجود ندارد (P>0.05). نتيجه‌گيري: بخش هاي اورژانس مهم ترين بخش يك بيمارستان پذيرنده بيماراني با شرايط فيزيكي وخيم است و اين امر مسئوليت گروه پزشكي و پرستاراني است كه به منظور ارائه خدمات پزشكي اوليه با كيفيت بالا براي اين بيماران در اين بخش كار مي كنند. با توجه به نتايج اين مطالعه پرستاران انگيزش متوسط روبه بالا نسبت به فعاليت در بخش اورژانس نشان مي دهند و با توجه به اينكه عوامل سازماني نظير شيفت كاري، پست سازماني و پايين بودن نسبت پرستار به بيمار بر انگيزه خدمت موثر مي باشند، لذا ضروري است مديران سطوح مختلف توجه بيشتري به افزايش انگيزه شغلي خدمت پرستاران نشان داده و در اين راستا بكوشند. واژگان كليدي: انگيزه شغلي؛ اورژانس، پرستاران؛ تمايل به خدمت

227186

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كوروش اخباري