بررسي تاثير ليناگلپتين در كنار استفاده از انسولين بر رخداد بيماري قلبي-عروقي و كنترل ديابت در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو يك مطالعه مرور نظام مند

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه:   ديابت نوع دوم يكي از شايع ترين بيماري هاي جهان است كه مسئول عوارض دراز مدت و حتي مرگ در اغلب كشورها مي باشد.كنترل قند يك چالش بزرگ جهت درمان ديابت نوع دوم و پيشگيري از عوارض آن مي باشد.اين مطالعه متاآناليز با هدف ارزيابي تاثير ليناگلپتين بر كنترل قند خون ناشتا و سطح هموگلوبين A1c (HbA1c) درافراد مبتلا به ديابت نوع دوم انجام شده است. مواد و روش ها: مطالعات مربوطه به‌طور سيستماتيك از پايگاه‌هاي داده الكترونيكي، از جمله PubMed (Medline)، Scopus، Embase، Web of Sciences، Cochrane Library، و ClinicalTrials.gov، با استفاده از كليدواژه‌هاي مناسب تا پايان سال 2023 جمع‌آوري شد. چك ليست ريسك سوگيري كاكرين براي ارزيابي كيفيت كارآزمايي‌هاي تصادفي‌سازي و كنترل‌شده (RCT) استفاده شد. تجزيه و تحليل هاي آماري با استفاده از STATA (نسخه 17) و Revman (نسخه 5) انجام شد. نتايج: اين متاآناليز نشان مي‌دهد كه مصرف ليناگليپتين منجر به كاهش قابل‌توجه سطح HbA1c و قند خون ناشتا (FBS) به ميزان 2.75 واحد (SMD: 2.75 -؛ 95% فاصله اطمينان (CI): 3.55-، 1.96-؛ I2: 99.62%؛ مقدار P مي‌شود. : 0.00) و 1.58 واحد (SMD: -1.58؛ 95% فاصله اطمينان (CI): -2.10، -1.05؛ I2: 99.21٪؛ مقدار P: 0.00) به ترتيب. اثر ليناگليپتين در جمعيت هاي آسيايي و اروپايي مبتلا به ديابت 2 بارزتر است. علاوه بر اين، ليناگليپتين تأثير بيشتري بر سطوح HbA1c و FBS در افراد بالاي 60 سال يا با BMI كمتر از 30 نشان مي دهد. نتيجه گيري: به طور خلاصه، ليناگليپتين ظرفيت قابل توجهي براي كاهش سطح HbA1c و FBS در بيماران مبتلا به ديابت نوع دوم نشان مي دهد. كلمات كليدي: ليناگلپتين ،ديابت نوع دوم،قندخون ناشتا،هموگلوبين A1C

227177

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

يوسف مرادي، لطف الله ساعد