بررسي خصوصيات دموگرافيك- علت و پيامد نهايي تروما در كودكان مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر طي سال 1399و1400

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: تروما سومين علت مرگ و عامل اصلي ناتواني در كودكان ايراني است. كودكان به‌علت شرايط فيزيولوژيك و فرآيند رشد بيشتر در معرض تروما هستند. شناسايي عوامل خطر مي‌تواند از ميزان بروز اين حوادث و عواقب آنها بكاهد. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسي خصوصيات دموگرافيك- علت و پيامد نهايي تروما در كودكان مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر طي سال 1399و1400انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع مقطعي- توصيفي- تحليلي بر روي 290 كودك ترومايي مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر انجام شد. بيماراني كه پرونده آن‌ها ناقص بوده و يا مرگ بيماران قبل از ورود به اوژانس و اقدامات تشخيصي و درماني از مطالعه خارج شدند. داده هاي مورد نياز از پرونده بيماران استخراج گرديد و در چك ليست ثبت شد. متغيرهاي كمي بر اساس ميانگين و انحراف معيار و متغيرهاي كيفي با تعداد و درصد برآورد شد. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata 14 انجام شد. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج توصيفي مطالعه نشان داد كه 188 نفر(64.6%) كودكان پسر و 102 نفر (35.4%) دختر با ميانگين سن كودكان ترومايي 3.52±6.48 سال و ميانگين مدت زمان بستري 5.39±6.05 روز بوده است. از لحاظ بررسي محل آناتوميك آسيب در كودكان 104 نفر (35.8%) با بيشترين فراواني سر و گردن، پس از آن 66 نفر (22.8%) مولتي تروما و سپس 60 نفر (20.7%) اندام فوقاني دچار آسيب شده اند. نتايج نشان داد كه 162 نفر (53.6%) از كودكان با تصادف، 120 نفر (43.4%) با سقوط و 8 نفر (2.9%) با ساير مكانيسم ها دچار تروما شده اند. 102 نفر (36.5%) از كودكان بصورت شخصي ، 59 نفر (19%) توسط اورژانس و 129 نفر (44.5%) از مرامز ديگر به بيمارستان انتقال داده شده اند. از 290 كودك مورد مطالعه 270 نفر (93.5%) كودكان بهبود يافته و 20 نفر (6.5%) فوت كرده‌اند. كودكاني كه دچار مولتي تروما و با مكانيسم تصادف يا سقوط دچار تروما شده و در بخش مراقبت هاي ويژه بستربوده بيشترين ميزان فوتي را داشته اند و اين نتايج از لحاظ آماري معني دار بوده است(P<0.001). نتيجه‌گيري: مطالعه ما نشان مي‌دهد كه بيشتر كودكان از ناحيه خطرناك سروگردن دچار تروما شدند كه مي‌توانند عوارض دائمي به جاي بگذارند. استفاده از ابزار محافظتي نظير صندلي كودك و كمربند ايمني بزرگسالان يا استفاده از كلاه ايمني مناسب بايد اجباري باشد. علل شايع منجر به تروما نيز قابل پيشگيري بوده كه نياز به برنامه‌ريزي آموزشي و همچنين ايجاد جاده‌هاي ايمن براي كودكان مي باشد. در مجموع به نظر ميرسد با توجه به آنكه سقوط و تصادفات از علل اصلي و تروما در كودكان مي باشند، برنامـه ريزي جهت ارتقاء فرهنگ والدين در اين زمينه بتواند مؤثر واقع شود. واژگان كليدي: كودكان؛ تروما؛ پيامد

227012

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عبدالقادر پاك نيت