عنوان
بررسي وضعيت آنزيم‌هاي كبدي در بيماران با و بدون ديابت در جمعيت كوهورت گيلان
محل تحصيل
رشت
چكيده
زمينه و هدف: ديابت مليتوس (DM) براي سلامت جهاني در ميان بيماري هاي مزمن بسيار تأثيرگذار است. باتوجه به تحقيقات محدودي كه به بررسي روابط بين آنزيم‌هاي كبدي و ديابت پرداخته‌اند، اين مطالعه با هدف بررسي ارتباط بين افزايش آنزيم‌هاي كبدي و ديابت در بين جمعيت مطالعات تحقيقاتي اپيدميولوژيك آينده‌نگر ايران (PERSIAN) در مطالعه كوهورت گيلان (PGCS) انجام شد.
مواد و روش¬ها: اين مطالعه مقطعي بخشي از يك PGCS بود كه بر روي 2530 فرد مبتلا به ديابت و 7989 فرد بدون ديابت انجام شد. اطلاعات دموگرافيك و باليني شركت¬كنندگان ثبت شد. تغييرات در آلانين آمينوترانسفرازها (ALT) و آسپارتات آمينوترانسفرازها(AST)، آلكالين فسفاتاز(ALP)، وγ-گلوتاميل ترانسفراز (GGT) مورد بررسي قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل تمامي داده¬ها از IBM SPSS نسخه 21 با سطح معني داري كمتر از 05/0 استفاده شد.
نتايج: فراواني ديابت 1/24 درصد و در زنان بيش¬تر از مردان بود (4/27 درصد در مقابل 2/20 درصد، 001/ .(P< پس از حذف همه هم¬فكران، احتمال ابتلا به ديابت در بيماران با سطوحALT، AST، GGT و ALP بالا به ترتيب 27/1، 27/1، 52/1 و 46/1 برابر بيش¬تر بود. احتمال ابتلا به ديابت در ارتباط با تعداد آنزيم¬هاي كبدي بالا، تا تقريباً 77/1 برابر در ميان افراد داراي سه يا چهار آنزيم كبدي افزايش يافت.
نتيجه¬گيري: بيماران مبتلا به ديابت در مقايسه با افراد بدون ديابت، سطوح آنزيم¬هاي كبدي را به طور قابل توجهي افزايش دادند. هم¬چنين، اختلال در سه يا چهار آنزيم كبدي همبستگي مثبتي با افزايش احتمال ابتلا به ديابت نشان داد. اين نشان¬دهنده اهميت در نظر گرفتن وضعيت كبد در مديريت جمعيت DM است.
كليدواژه¬ها: ديابت، آنزيم هاي كبدي، ديس ليپيدمي، شيوع
شماره ركورد
226999
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان