عنوان
مطالعه اثر محافظتي وانيلين روي سميت ژنتيكي ناشي از ديازينون در سلول هاي مغز استخوان موش سوري
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: ديازينون يك آفت كش ارگانوفسفره مي باشد كه براي كنترل حشرات و آفات موجود در خاك و شاخ و برگ گيان استفاده مي شود. اين ماده مي تواند سبب آلودگي آب هاي سطحي و زيرزميني كشته و همچنين باقيماندههاي آن از طريق هوا، آب، خاك و زنجيره غذايي موجب استرس اكسيداتيو، اختلالات كروموزمومي، آسيب به DNA و در نتيجه سميت ژنتيكي شود. در اين مطالعه اثرات محافظتي وانيلين به عنوان يك آنتي اكسيدان بر سميت ژنتيكي احتمالي ناشي از ديازينون از طريق مهار استرس اكسيداتيو بررسي گرديد.
روش كار: نمونه هاي اريتروسيت از مغز استخوان موش تهيه شد و به گروه كنترل، گروه ديازينون (60 ميلي¬گرم بر كيلوگرم) و گروه ديازينون -وانيلين (50 و100 ميلي گرم بر كيلوگرم) تقسيم گرديد. ميزان سميت ژنتيكي از طريق تست ميكرونوكلئوس اندازه گيري شد همچنين جهت بررسي استرس اكسيداتيو، ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و سطوح گلوتاتيون ارزيابي گرديد.
يافته ها: وانيلين به واسطه خواص آنتي اكسيداني خود موجب كاهش سميت ژنتكي و در نتيجه كاهش ميكرونوكلئوس ها شد. اين ماده از طريق كاهش پراكسيداسيون ليپيدي و افزايش غلظت گلوتاتيون، استرس اكسيداتيو ناشي از ديازينون را كاهش داد. نتايج بدست آمده در تست هاي سميت ژنتيكي نشان داد وانيلين در هر دو غلظت داراي اثر محافظتي مي باشد (01/0>p). وانيلين سبب افزايش معناداري در ميزان گلوتاتيون نشد همچنين وانيلين موجب كاهش مالون دي آلدئيد شد كه در غلظت 100 ميلي گرم بر كيلوگرم بيشتر بود (001/0>p).
نتيجه : يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهد كه ديازينون مي تواند از طريق القاي استرس اكسيداتيو موجب سميت ژنتيكي در سلول ها شود و وانيلين به عنوان يك آنتي اكسيدان، تاًثير قابل توجهي در كاهش ميزان استرس اكسيداتيو و سميت ژنتيكي ناشي از اين آفت كش دارد.
شماره ركورد
226649
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان