بررسي دانش، نگرش و عملكرد دندانپزشكان عمومي سطح رشت درباره سيلور ديامين فلورايد در سال 1402

بندرانزلي

مقدمه: SDF در كودكان كم سن و سال كه هنوز همكاري كافي جهت درمان دندانپزشكي ندارند، كودكاني كه از لحاظ پزشكي ضعيف و ناتوان بوده و امكان درمان تحت بيهوشي وجود ندارد يا كودكاني كه در حال انجام شيمي درماني و راديوتراپي يا مصرف بيس فسفونات ها هستند، به منظور توقف پيشرفت پوسيدگي به كار مي رود. كاربرد SDF يك تكنيك ساده و مقرون به صرفه است كه مي تواند در كودكان غيرهمكار براي پيشگيري از پوسيدگي در دوران كودكي استفاده شود. در مطالعات گذشته نشان داده شده است كه SDF براي پيشگيري از پوسيدگي دندان استفاده نمي‌شود، اگرچه نگرش دندانپزشكان در كل مثبت بوده است كه نشان‌دهنده تمايل آنها به استفاده از SDF است، اما عدم آگاهي مانع محسوب مي شود. افزايش پوسيدگي دنداني زودرس در كودكان و تمايل بيشتر والدين به انجام درمان روي يونيت دندانپزشكي، استفاده از موادي مانند SDF كه ميتواند باعث كُند شدن روند پوسيدگي و تا حدي متوقف شدن آن گردد از جمله روشهاي غيرتهاجمي نوين محسوب ميشود. آگاهي دندانپزشكان درباره اين ماده ميتواند در كنترل پوسيدگي و ارائه به موقع درمان مناسب كمك كننده باشد. استفاده از SDF مستلزم شناخته شدن آن توسط دندانپزشكان مي باشد. از آن جايي كه تاكنون مطالعه اي در زمينه بررسي دانش نگرش و عملكرد دندانپزشكان كشورمان درباره سيلور ديامين فلورايد انجام نگرفته هدف از انجام اين مطالعه بررسي دانش، نگرش و عملكرد دندانپزشكان سطح رشت درباره سيلور ديامين فلورايد ميباشد. روش كار: در اين مطالعه توصيفي تحليلي به روش مقطعي پرسشنامه شامل 4 بخش اطلاعات دموگرافيك سوالات مربوط به نگرش، دانش و عملكرد) به صورت آنلاين و حضوري در اختيار 139 نفر از دندانپزشكان سطح رشت قرار گرفت. پايايي دروني اين پرسشنامه به روش آلفاي كرونباخ و روايي توسط CVI و CVR تاييد شد. داده هاي جمع آوري شده توسط آزمون هاي من ويتني كاي دو و آزمون معناداري ضريب همبستگي اسپيرمن تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: در بين شركت كنندگان 20.86 درصد نگرش موافق نسبت به SDF داشته ، 79.14 درصد بدون نظر بودند و هيچ دندانپزشكي با نگرش مخالف در اين تحقيق مشاهده نشد. ميانگين امتياز اين بخش بر اساس طيف ليكرت 3.53 بود. در بين شركت كنندگان 44.6 درصد از دانش خوبي نسبت به SDF بر خوردار بوده و به ترتيب 33.69 درصد و 18.71 درصد دانش متوسط و ضعيف در ارتباط با اين ماده داشتند. ميانگين نمره ي پاسخگويي به سوالات 4.63 و درصد مياگين مقياس شده 57.87 درصد بود. در مطالعه ي حاضر 18.71 درصد از دندانپزشكان عمومي سطح رشت از SDF استفاده مي كنند. بحث و نتيجه‌گيري: طبق نتايج بدست آمده اختلاف معناداري در دانش و نگرش و استفاده از SDF در بين دندانپزشكان زن و مرد مشاهده نشد. همچنين ارتباط معناداري بين نگرش و سن و سابقه ي كار دندانپزشكان مشاهده نشد ولي ارتباط معنادار و معكوسي بين دانش و سن و سابقه يدندانپزشكان عمومي سطح رشت مشاهده شد. درصد كمي از دندانپزشكان عمومي سطح رشت نگرش موافق با SDF داشتند و حدود نيمي از دنداپزشكان دانش مطلوبي در استفاده از اين ماده داشتند. با توجه به استفاده ي محدود از اين ماده در بين دندانپزشكان عمومي سطح رشت ضرورت آموزش و استفاده از اين ماده در جامعه حس مي شود. كليدواژه‌ها: سيلور ديامين فلورايد - دانش - نگرش - عملكرد - دندانپزشكان عمومي

226452

علوم پزشكي گيلان