بررسي همراهي ضايعات غضروف، استخوان، رباط و بيرون زدگي منيسك با شكاف پارگي ريشه خلفي منيسك داخلي در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا در سال 1402

رشت

مقدمه: صدمات به منيسك ها منبع قابل توجهي از عوارض اسكلتي- عضلاني هستند. تا آنجا كه ما مي دانيم، مطالعات محدودي وجود دارد كه ضايعات غضروفي و استخواني مرتبط با پارگي شاخ خلفي منيسك داخلي را بررسي كرده اند. با اين حال، آسيب رباط ممكن است در نتيجه آسيب منيسك ايجاد شود. شايان توجه است كه ارتباط بين شكاف و آسيب رباط تاكنون تنها در يك مطالعه مورد بررسي قرار گرفته است. با توجه به اهميت اين موضوع و محدوديت مطالعات انجام شده، هدف از اين مطالعه تعيين ارتباط بين شدت شكاف ناشي از پارگي شاخ خلفي منيسك داخلي و اكستروژن منيسك داخلي و ابنرماليتي هاي استخواني، غضروفي و ليگاماني در كمپارتمان داخلي زانو در MRI مي باشد تا كرايترياي راديولوژيك در انتخاب بيماران براي انجام اعمال جراحي بهبود يابد. مواد و روشها: در اين مطالعه تحليلي مقطعي از بيماران دچار پارگي مينيسك داخلي مراجعه كننده به بخش راديولوژي بيمارستان پورسينا رشت كه تحت MRI زانو قرار گرفته اند، اطلاعات مربوط به سن، جنسيت، طول پارگي مينيسك، ميزان بيرون زدگي و ادم مغز استخوان، ابنرماليتي هاي استخوان، غضروف، ليگامان و ميزان شكاف ناشي از پارگي ريشه خلفي منيسك داخلي جمع آوري شد. در نهايت دادههاي ثبت شده وارد نرم افزار آماري SPSS ورژن 22 شد و مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. سطح معناداري P<0.05 خواهد بود. نتايج: در مطالعه حاضر 160 بيمار مراجعه‌كننده به بيمارستان پورسينا موزد بررسي قرار گرفتند كه از اين بين، 108 نفر (67%) از بيماران زن بود. همه بيماران آسيب به غضروف MTP و MFC داشتند. يك چهارم از بيماران كيست ساب كوندرال داشته و 53% از بيماران ادم مغز استخوان داشتند. ميانگين طول اكستروژن در اين بيماران 46.4 ميلي‌متر بود. نتايج حاكي از آن بود كه 49 درصد از بيماران دچار آسيب به ليگامان ACL ، 28 درصد از بيماران دچار آسيب به ليگامان PCL و 91 درصد از بيماران دچار آسيب به ليگامان TCL بودند. بيماران با شكاف مينور بيشتر دچار آسيب كم MFC بودند (58%) درحالي كه بيماران با شكاف ماژور بيشتر آسيب زياد MFC داشتند. همچنين بيماران با شكاف مينور بيشتر دچار آسيب كم MTP بودند (65%) درحالي كه بيماران با شكاف ماژور بيشتر آسيب زياد (58%) داشتند. نتيجهگيري: در خصوص ارتباط بين شكاف پارگي ريشه خلفي منيسك داخلي و آسيب‌هاي مختلف ساختماني مفصل زانو، نتايج حاكي از آن بود كه نوع شكاف مينيسك ممكن است بر توزيع فراواني و نوع آسيب‌هاي غضروفي و ليگاماني تأثيرگذار باشد. لذا اين نتايج مي تواند به پزشكان كمك كند تا در تشخيص و درمان بيماران با آسيب‌هاي مينيسك و ساير مشكلات مفصلي بهتر و موثرتر عمل كنند. كليدواژهها: منيسك، رباط، پارگي ريشه خلفي

226392

علوم پزشكي گيلان