بررسي ميزان بقاي ايمپلنت با بارگذاري فوري در مقايسه با ايمپلنت با بارگذاري به صورت معمول در پروتزهاي ثابت، به روز رساني يك مطالعه مرور نظام مند و متاآناليز

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: بهترين روش درمان بي‌دنداني ايمپلنت است كه ميزان بقاي مطلوبي براي جايگزيني دندان‌هاي از دست‌رفته و بهبود كيفيت زندگي دارد. هدف از اين مطالعه، بررسي مروري ميزان تحليل استخوان، التهاب لثه و ميزان موفقيت درايمپلنت‌هاي با بارگذاري فوري (IL) در مقايسه با ايمپلنت هاي با بار‌گذاري معمول (CL) مي‌باشد كه به‌صورت بروزرساني مطالعه متاآناليز جي‌چن و همكاران (2019) انجام شد. روش كار: مطالعه از نوع مروري نظام‌مند و متاآناليز مي باشد كه به روش توصيفي تحليلي و در چهار مرحله انجام شد. اندازه اثر مورد نظر شامل نسبت خطر بقا و اختلاف ميانگين، سطح استخوان كرستال و عمق پروبينگ در گروه استفاده كننده ايمپلنت بارگذاري به روش معمول نسبت به استفاده كننده از ايمپلنت بارگذاري فوري بود. جهت متاآناليز نسبت خطر، لگاريتم و انحراف معيار لگاريتم با استفاده از مدل اثرات ثابت (fixed effect model) تركيب شدند. براي محاسبه اختلاف ميانگين نيز از شاخص اختلاف ميانگين وزن داده شده (weighted mean difference) استفاده شد و با استفاده از مدل اثرات ثابت (fixed effect model) تركيب و مقايسه شدند. جهت بررسي ناهمگني و واريانس بين مطالعات منتخب، از آزمون هاي كوكران Q و I2 و به منظور ارزيابي سوگيري انتشار از آزمون Egger استفاده شد. تمامي اين آناليزها با نرم افزار STATA ورژن 17 انجام شد. يافته ها: پس از جستجو در پايگاه‌هاي مورد نظر، 2089 مقاله بازيابي گرديد؛ پس از حذف موارد تكراري در نرم‌افزار Endnote-X9، 1088 مقاله وارد گام غربالگري براساس عنوان شدند و در نهايت 60 مقاله با معيارهاي ورود وارد مطالعه شدند كه از اين تعداد 49 مطالعه مشترك با متاآناليز قبلي بوده و 11 مطالعه جديد اضافه شدند. مطالعه متاآناليز حاضر شامل 60 كار آزمايي تصادفي كنترل شده Randomized Controlled Trial) )با مجموع 3179 بيمار و 5594 ايمپلنت بود كه بارگذاري فوري را با بارگذاري به صورت معمول در بيماران داراي ايمپلنت ثابت مقايسه كرد. ايمپلنت‌هاي با بارگذاري فوري در مقايسه با بارگذاري به صورت معمول، از نظر آماري نرخ بقاي پايين‌تري داشتند كه اين يافته مشابه نتايج به دست آمده از بررسي‌هاي سيستماتيك قبلي بود نتيجه گيري: به‌طور كلي ميزان بقا و ميانگين عمق پروبينگ در گروه ايمپلنت‌هاي با لود فوري در مقايسه با ايمپلنت‌هاي با لود به صورت معمول ،كمتر و ميانگين تغييرات سطح استخوان كرستال ،بيشتر بود. كلمات كليدي: ،ايمپلنت، بارگذاري، استخوان كرستال، ميزان بقا، عمق پروبينگ

225946

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

معصومه رستم زاده ، يوسف مرادي