عنوان
ارزيابي اثر تجويز مزمن اسيد كلروژنيك بر شاخص هاي تشنجي كيندلينگ ناشي از پنتيلن تترازول در موش هاي صحرا يي نر
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه:
صرع يكي از شايع ترين بيماري هاي عصبي است كه با توجه به مقاومت دارويي يك سوم افراد مبتال نسبت به آن ، مطالعه
جهت كشف داروهاي ضد صرع جديد توجه زيادي را به خود معطوف داشته است. اسيد كلروژنيك جز تركيبات پلي فنولي
بوده كه خاصيت آنتي اكسيداني و ضد التهابي آن گزارش شده است. با توجه به نقش عوامل التهابي در بروز صرع و اثرات
ضد التهابي اسيد كلروژنيك، مطالعه ي حاضر به بررسي اثر تجويز مزمن اسيد كلروژنيك بر شاخص هاي تشنجي كيندلينگ
ناشي از پنتيلن تترازول در موش هاي صحرايي نر بالغ مي پردازد.
مواد و روش ها:
دراين مطالعه تجربي، به منظور القاء كيندلينگ شيميايي، دوزهاي زير آستانه تشنج پنتلين تترازول( PTZ (37/5 ميلي
گرم در هركيلوگرم به صورت داخل صفاقي هر 48 ساعت يكبار ، 15 بار و به مدت 30 روز به حيوانات تزريق شد ، بعد از
كيندل شدن كامل ، شاخص هاي تشنجي شامل دوره پنهاني شروع تشنج ، دوره پنهاني براي شروع مرحله پنجم تشنج ،
طول مدت مرحله پنجم تشنج و مراحل تشنج در گروه هاي آزمايش و كنترل اندازه گيري شد .بعد از اينكه داروي اسيد
كلروژنيك به صورت دهاني از طريق گاواژ به مدت 14 روز به حيوانات تحت تيمار دارويي داده شد؛ مجددا شاخص هاي
مذكور در گروه هاي كنترل و تحت تيمار دارويي مورد سنجش قرار گرفتند.حيوانات گروه كنترل منفي ،نرمال سالين و
گروه كنترل مثبت ، ديازپام دريافت كردند. هم چنين از فلومازنيل به عنوان آنتاگونيست انتخابي گيرنده بنزوديازپيني به
شكل تزريق داخل صفاقي 15 دقيقه پيش از تزريق PTZ جهت بررسي برهم كنش احتمالي اسيد كلروژنيك با اين گيرنده
استفاده شد و در اخرين گروه ابتدا ديازپام و 15 دقيقه بعد از آن فلومازنيل و سپس 15 دقيقه بعد از آن PTZ تزريق
گرديد.
نتايج :
اين مطالعه نشان داد كه مدت زمان رسيدن به تشنج در گروه هاي دريافت كننده اسيدكلروژنيك با دوزهاي 10 50، و
100ميلي گرم در هر كيلوگرم به صورت دهاني از طريق گاواژ ، 60 دقيقه قبل از تزريق PTZ در مقايسه با گروه كنترل
افزايش معنادار داشته است. .) 0/001 >P) هم چنين مدت زمان رسيدن به مرحله ي 5تشنج در گروه هاي دريافت
كننده اسيد كلروژنيك با دوز هاي 10 50، و 100ميلي گرم در هر كيلوگرم به صورت معنادار در مقايسه با گروه كنترل ،
افزايش داشته است. ) 0/001 >P) . طول مدت مرحله ي 5 تشنج نيز در گروه هاي دريافت كننده اسيد كلروژنيك با دوز
هاي10 و 50 و 100 ميلي گرم در هر كيلوگرم به صورت معنادار در مقايسه با گروه كنترل ، كاهش يافته است) 0/001
>P ) اما گاواژ اسيد كلروژنيك بر مراحل تشنج در مقايسه با گروه كنترل ، تاثير قابل مالحظه اي نداشته است.
نتيجه گيري : به نظر مي رسد كه اسيدكلروژنيك مي تواند بر روي تشنج القا شده با PTZ بر روي موش صحرايي نر، اثر
كاهشي داشته باشد و با توجه به اينكه فلومازنيل به عنوان آنتاگونيست انتخابي گيرنده بنزوديازپيني توانست به طور معني
داري اين اثر را خنثي نمايد ؛ احتمال داده مي شود كه حداقل بخشي از اين اثر از طريق گيرنده هاي بنزوديازپيني انجام
گيرد.
كل ي د واژه ها:
اسيد كلروژنيك ، كيندلينگ ، پنتيلن تترازول ، گيرنده بنزوديازپيني ، فلومازنيل
شماره ركورد
225942
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان