عنوان
ارزيابي اثر تجويز مزمن اسيد كلروژنيك بر اضطراب موش‌هاي صحرايي نر كيندل شده ناشي از پنتيلن تترازول
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه:
صرع از شايع‌ترين و مهم‌ترين بيماري‌هاي خطرناك مغز است و در سال‌هاي اخير از وجود ارتباط و شيوع بالاي اختلالات اضطرابي در افراد صرعي خبر داده‌اند. پنتيلن تترازول به‌عنوان يك آنتاگونيست گيرنده GABAA جهت مدل‌سازي حيواني صرع و اضطراب به كار مي‌رود. اسيد كلروژنيك نيز نوعي اسيد فنوليك است كه عملكردهاي بيولوژيكي زيادي مانند ضدالتهاب، ضد اكسيداسيون، ضد تومور، ضدويروس، ضدباكتري، كاهش قند و چربي خون و محافظت از سيستم عصبي دارد كه در اين مطالعه به بررسي اثر ضد اضطرابي احتمالي تجويز مزمن اسيد كلروژنيك بر اضطراب موش‌هاي صحرايي نر كيندل شده ناشي از پنتيلن تترازول پرداختيم.
مواد و روش¬ها:
در اين مطالعه از 56 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار كه با تزريق 15 نوبت دوز زير آستانه تشنج پنتيلن تترازول (5/37 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم) به‌صورت داخل صفاقي و هر 48 ساعت يكبار (به مدت 30 روز) و پس از كيندل شدن كامل، به‌صورت تصادفي در 7 گروه، پنتيلن تترازول به همراه سالين به‌عنوان گروه كنترل منفي، پنتيلن تترازول به همراه ديازپام به‌عنوان گروه كنترل مثبت، پنتيلن تترازول به همراه اسيد كلروژنيك 10 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم، 50 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم، 100 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم، پنتيلن تترازول به همراه اسيد كلروژنيك 50 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم و فلومازنيل، پنتيلن تترازول به همراه ديازپام و فلومازنيل استفاده شده است (هر گروه 8 سر موش). سپس براي اندازه‌گيري ميزان اضطراب حيوانات از دستگاه ماز بعلاوه‌اي شكل مرتفع استفاده و تعداد ورود به بازوهاي باز و بسته، زمان صرف شده در اين بازوها و فعاليت حركتي ثبت شد. داده‌هاي حاصل با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics 26 مورد تجزيه‌وتحليل آماري قرار گرفت و 05/0 P < معنادار تلقي گرديد.
نتايج:
نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه در گروه‌هاي ديازپام و اسيد كلروژنيك 50 و 100 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم در مقايسه با گروه كنترل، درصد ورود به بازوهاي باز افزايش معنادار داشته (به ترتيب 001/0 P < و 05/0 P < و 05/0 P <) و درصد زمان سپري شده در بازوهاي باز نيز در گروه‌هاي ديازپام و اسيد كلروژنيك 50 و 100 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم در مقايسه با گروه كنترل، افزايش معنادار داشته است (به ترتيب 001/0 P < و 05/0 P < و 05/0 P <).
نتيجه¬گيري:
در مجموع طبق تست رفتاري انجام شده و نتايج آماري به‌دست‌آمده مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه احتمالاً اسيد كلروژنيك به‌عنوان يك پلي‌فنول مي‌تواند باعث كاهش اضطراب در بيماران صرعي شود. همچنين باتوجه‌به اينكه فلومازنيل به‌عنوان آنتاگونيست انتخابي گيرنده بنزوديازپيني توانست به طور معناداري اين اثر را خنثي كند پس احتمال داده مي‌شود كه حداقل بخشي از اين اثر ضد اضطرابي از طريق گيرنده‌هاي بنزوديازپيني انجام گيرد.
كليدواژه¬ها:
اسيد كلروژنيك، اضطراب، كيندلينگ، پنتيلن تترازول، گيرنده بنزوديازپيني
شماره ركورد
225941
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان