مقايسه يافته هاي فانكشنال بطن چپ حاصل از gated SPECT در بيماران ديابتي و غير ديابتي با اسكن پرفيوژن ميوكارد نرمال مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني حشمت در سال 1402

رشت

مقدمه: بيماري¬هاي قلبي- عروقي عامل اصلي مرگ و مير در بيماران ديابتي هستند. شناسايي سريع¬تر بيماران ديابتي كه در خطر بيماري¬هاي قلبي قرار دارند نقش مهمي در تصميم¬گيري براي درمان مناسب و جلوگيري از وقوع حوادث قلبي-عروقي دارد. تصويربرداري پرفيوژن ميوكارد به روش SPECT يك روش غيرتهاجمي شناخته شده¬اي براي ارايه اطلاعات ايسكميك، متابوليكي بخصوص در بيماران ديابتي مي¬باشد. gated SPECT در بيماران با و بدون ديابت، پرفيوژن نرمال مي-تواند پيش آگهي خوش¬خيم را پيش¬بيني كند اما نتايج نشان داده¬اند كه بيماران ديابتي با علايم قلبي- عروقي و نتيجه اسكن پرفيوژن نرمال، رويداد قلبي دو ساله بالاتري نسبت به بيماران بدون علامت دارند. لذا در اين مطالعه هدف مقايسه پارامترهاي عملكردي بطن چپ در دو گروه بيماران ديابتي و غيرديابتي با نتايج اسكن پرفيوژن نرمال مي¬باشد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به دو گروه ديابتي و غيرديابتي كه براي انجام اسكن قلب به بخش پزشكي هسته¬اي بيمارستان حشمت مراجعه كرده¬اند، تقسيم مي¬شوند. گروه ديابتي شامل بيماراني هستند كه سابقه ديابت بيش از يك سال دارند و نتايج پرفيوژن آن¬ها نرمال است و هيچ شواهدي از نقص پرفيوژن ثابت يا برگشت¬پذيري نداشته باشند. روش SPECTنيز به روش دو مرحله¬اي دو روزه با استفاده از راديو داروي سستاميبي تكنسيوم – 99 ام در بيماران انجام شد. در اوج استرس يا زماني كه تست ورزش اجبارا بايد متوقف شود، بين 25 تا 30 ميلي كوري راديو داروي سستاميبي تكنسيوم – 99 ام از طريق آنژيوكت به بيمار تزريق شد و سپس در صورت امكان بيمار به مدت يك دقيقه در اوج استرس به ورزش ادامه داد تا مناسب¬ترين برداشت راديو دارو توسط سلول¬هاي قلب انجام شود. تصويربرداري، 15 دقيقه پس از تزريق راديو دارو با استفاده از دوربين گاماي دو سر انجام شد. نتايج: در مجموع اين مطالعه بر روي 314 نفر شامل 157 نفر فرد ديابتي و 157 نفر فرد غيرديابتي با ميانگين سن38/54 انجام شد. بر طبق نتايج، حدود 3/71% از افراد ديابتي داري HTN و حدود 9/69% داراي HLP بودند كه به صورت معناداري بيشتر از افراد غيرديابتي بود. برحسب جنس و LVEF اختلاف معناداري بين دو گروه مشاهده نشد. از ميان پارامترهاي مورد بررسي سن وwall motion بين دو گروه مورد بررسي اختلاف معناداري نشان دادند و ساير پارامترها نظير EDV، ESV، PFR، TTPF، TID، wall thickness بين دو گروه اختلاف معناداري نشان ندادند. نتيجه‌گيري: بر طبق مطالعه ما شناسايي بيماران مبتلا به DM كه در دوره اوليه اختلال عملكرد بطن چپ بوده و بدون علامت هستند و به درمان تهاجمي بيشتري نياز دارند، بسيار ضروي است. بر طبق مطالعه ما حركات بطن چپ در دو گروه افراد ديابتي و غيرديابتي تفاوت معناداري نشان داد. اين مسئله مي¬تواند نشان¬دهنده كارايي Gated-SPECT MPI در شناسايي اختلالات حركتي بطن چپ در مراحل اوليه و بدون علامت در بيماران ديابتي جهت غربالگري و پيش¬گيري از عوارض پيشرفته باشد. همين¬طور نتايج مطالعه ما نشان داد كه بين ساير فاكتورهاي عملكردي بطن چپ مورد بررسي در دو گروه بيماران ديابتي و غيرديابتي اختلاف معناداري مشاهده نگرديد. ممكن است اين يافته نشان دهنده حساسيت كمتر G-SPECT MPI در تشخيص عملكرد دياستوليك در بيماران ديابتي با پرفيوژن و عملكرد سيستوليك طبيعي باشد. واژگان كليدي: بيماري قلبي عروقي، اسكن پرفيوژن قلب، gated SPECT، ديابت نوع 2.

225826

علوم پزشكي گيلان