عنوان
بررسي ارتباط حمايت اجتماعي با ميزان خود مراقبتي بيماران مراجعهكننده به كانون هموفيلي سنندج در سال 1401
نويسنده اصلي
بهشتي پور، ندا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري داخلي جراحي
چكيده
زمينه و هدف: حمايت اجتماعي، ابزاري موثر در جهت ارتقاء رفتارهاي خودمراقبتي در بيماران هموفيلي بوده و بررسي ارتباط بين حمايت اجتماعي و رفتارهاي خودمراقبتي ضروري است. بيماران مبتلا به هموفيلي با خود مراقبتي قادر هستند در پيشگيري و كنترل خونريزي خود نقش فعالي داشته باشند؛ لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط حمايت اجتماعي با ميزان خود مراقبتي بيماران مراجعهكننده به كانون هموفيلي سنندج در سال 1401 انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه مقطعي در انجمن حمايت از بيماران هموفيلي در شهر سنندج، در سال 1401 انجام شد. 120 بيمار بر اساس معيارهاي ورود و پس از اخذ رضايت آگاهانه كتبي وارد مطالعه شدند. نمونهگيري به صورت تمام شماري بود. معيارهاي ورود شامل ابتلا به هموفيلي نوع A يا B، سن بالاي 18 سال، تمايل به شركت در مطالعه و عدم عضويت از افراد خانواده در كادر بهداشتي-درماني بود. همچنين معيارهاي خروج شامل پرسشنامههايي كه به صورت ناقص تكميل شده بود. ابزار مورداستفاده براي جمعآوري اطلاعات شامل فرم مشخصات دموگرافيك، پرسشنامه حمايت اجتماعي واكي و همكاران (1986) و پرسشنامه محقق ساخته رفتار¬هاي خود مراقبتي در بيماران هموفيلي بود. براي تحليل دادههاي مطالعه از نسخه 12 نرمافزار STATA استفاده شد. سطح معناداري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. از آزمونهاي آماري تي استيودنت مستقل و آناليز واريانس يك¬طرفه جهت آزمون فرضيهها استفاده شد.
يافته¬ها: در مطالعه حاضر، ميانگين كل خود مراقبتي و حمايت اجتماعي بيماران مورد مطالعه به ترتيب برابر با 45/3 از حداكثر 4 و 32/4 از حداكثر 5 بوده است. بيشترين ميزان خود مراقبتي در بعد فعاليت و حركت با ميانگين نمره 75/3 از 4بود. كمترين ميزان خود مراقبتي در زمينه تغذيه با 07/3 از 4 بود. ميانگين كل خود مراقبتي بيماران موردمطالعه نيز برابر با 45/3 از نمره 4 بود. ميانگين نمره خود مراقبتي با جنسيت (047/0P=)، نوع هموفيلي (05/0P>)، محل سكونت (05/0P<)، شغل (05/0P<) ارتباط آماري معنيداري داشت. بررسي متغيرهاي جمعيت شناختي و ارتباط آن¬ها با مولفه¬هاي حمايت اجتماعي بيماران، با افزايش درآمد ماهيانه خانواده، حمايت اجتماعي به طور معناداري افزايش يافت. طبق نتايج اين مطالعه، خود مراقبتي بيماران هموفيلي با افزايش حمايت اجتماعي افزايش معنادار يافته است (05/0P<) و همبستگي متوسطي (138/0=R) بين آن¬ها وجود داشته است.
نتيجهگيري: يكي از راهكارهاي مؤثر جهت ارتقاء و بهبود رفتارهاي خود مراقبتي، آموزش ميباشد. بنابراين با اجراي برنامه¬هاي آموزشي در زمينه بيماري هموفيلي و خودمراقبتي مي توان هزينه¬هاي درمان را كاهش داد. همچنين افزايش حمايت اجتماعي در بيماران هموفيلي مي تواند به بهبود و ارتقاي سطح مولفه¬هاي خود مراقبتي منجر شود. به طور كلي مي توان گفت كه با گسترش حمايت اجتماعي و اقدامات پرستاري در نهايت رفتارهاي خودمراقبتي در بيمارات مبتلا به هموفيلي ارتقاء مي يابد.
كليدواژه ها: سنندج، هموفيلي، خود مراقبتي، حمايت اجتماعي.
شماره ركورد
225761
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
جمال صيدي