بررسي كارايي منعقدكننده تيتانيوم تتراكلرايد در مقايسه با منعقد‌كننده‌هاي متداول در حذف جلبك ملوسيرا از آب ورودي به تصفيه ‌خانه شهر سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بهداشت محيط

مقدمه: پديده اوتروفيكاسيون از علل اصلي آلوده كننده منابع آب مي¬باشد كه در آن جلبك¬ها و متابوليت‌هاي آنها باعث كاهش شفافيت آب و تغيير رنگ آن، ايجاد طعم و بوي نا‌‌مطبوع، افزايش ريسك بهداشتي و بيماري¬زايي، كاهش اكسيژن محلول در آب، بهم زدن تعادل بيولوژيك منابع آب و افزايش هزينه‌هاي تصفيه و پالايش آب مي¬گردند، لذا كنترل و حذف جلبكها از منابع آبي بسيار ضروري و با اهميت مي‌باشد. هدف از اين مطالعه تعيين كارايي منعقدكننده تيتانيوم تتراكلرايد در مقايسه با منعقدكننده‌هاي متداول در حذف جلبك ملوسيرا به عنوان جلبك غالب از آب ورودي به تصفيه خانه آب شهر سنندج مي‌باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع تجربي مداخله‌اَي بوده كه در سال هاي 1400 تا 1402 در آزمايشگاه شيمي آب و فاضلاب دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام گرديد. به منظور تعيين كارايي هريك از مواد منعقدكننده (4TiCl، PAC و 3FeCl)، سه متغير مستقل و چهار متغير وابسته يا پاسخ به صورت مجزا تعريف گرديد. متغيرهاي مستقل شامل غلظت اوليه ماده منعقد كننده (5 ،10 و15 ميلي گرم بر ليتر)، زمان ته نشيني(10، 20 و 30 دقيقه ) و pH محلول(5 ، 7 و 9) و پاسخ ها نيز شامل درصد كارايي حذف جلبك ملوسيرا، كلروفيلa ، كدورت و بو تعيين گرديد. در اين مطالعه به منظور تعيين اثر متغيرهاي مستقل بر متغير وابسته از دستگاه جارتست و روش سطح پاسخ (RSM) استفاده شد. همچنين با توجه به متغييرهاي مورد مطالعه و مقادير مورد بررسي آنها، طرح Box-Behnken جهت طراحي داده‌هاي آزمايش بكار برده شد و كليه پارامترها با استفاده از روش هاي استاندارد آناليز گرديد. جهت مدل سازي و تجزيه و تحليل داده ها و رسم نمودارها از نرم افزار آماري Minitab استفاده و معني دار بودن مدل آماري از طريق آناليز واريانس (ANOVA) ارزيابي گرديد. يافته¬ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه منعقدكننده‌هاي FeCl3، 4TiClو PAC در حذف جلبك ملوسيرا ويژگي هاي مشتركي دارند. در هر سه منعقدكننده مورد مطالعه، با افزايش زمان ته‌نشيني و غلظت منعقدكننده و كاهش pH ، راندمان حذف جلبك ملوسيرا، كلروفيل a، بو و كدورت افزايش مي‌يابد. همچنين نتايج نشان داد كه منعقدكننده 4TiClراندمان حذف بالاتري نسبت به منعقدكننده‌هاي FeCl3 و PAC در حذف جلبك ملوسيرا، كلروفيل a، بو و كدورت دارد. به ‌طوري كه در شرايط بهينه آزمايش (زمان ماند برابر با 30 دقيقه، دوز منعقدكننده برابر با mg/l 15 و pH برابر با 5)، راندمان حذف جلبك ملوسيرا، كلروفيل a، بو و كدورت به ترتيب 98%، 91%، 91% و 93% حاصل گرديد. همچنين، منعقدكننده PAC راندمان حذف پايين‌تري نسبت به منعقدكننده‌هاي FeCl3 و 4TiClداشته، به ‌نحويكه كه در بهترين حالت، راندمان حذف جلبك ملوسيرا، كلروفيل a، بو و كدورت به ترتيب 85%، 69%، 73% و 81% تعيين گرديد. نتيجه¬گيري: بر‌اساس نتايج به‌دست آمده، منعقدكننده 4TiClبيشترين كارايي را در حذف جلبك، كلروفيلa ، بو و كدورت دارد كه در بهترين حالت راندمان حذف براي جلبك ملوسيرا، كلروفيلa ، بو و كدورت به ترتيب 98%، 91%، 91% و 93% تعيين گرديد. كليدواژه¬ها: جلبك ملوسيرا، انعقاد، 4TiCl، FeCl3، PAC

225627

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بهداشت محيط

بهداشت

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

رضا رضايي