بررسي فراواني موكورمايكوزيس راينو-ساينو-اوربيتال در بيماران با سابقه ابتلا به كوويد 19 و مشخصه هاي آنان، در بيمارستان هاي ولايت، اميرالمومنين و رازي رشت در سال1400- 1398

دانشكده دندانپزشكي

مقدمه: موكورمايكوزيس در كنار كوويد-19، احتمال مرگ و مير بيمار را افزايش داده، طول دوره درمان و بستري بيمار را اضافه ميكند. اين مطالعه به بررسي ميزان فراواني عارضه موكورمايكوزيس ناحيه سر و گردن را در بيماران بستري در سه بيمارستان ولايت، اميرالمومنين و رازي رشت در طي سالهاي 1398 تا 1400 پرداخته است. مواد و روش ها: اين مطالعه بصورت مقطعي-توصيفي برروي بيماران مبتلا به موكورمايكوزيس با سابقه درگيري كوويد19 در طي سالهاي 1398 تا 1400، به روش نمونه گيري تمام شماري انجام شد. اطلاعات دموگرافيك، داروهاي مصرفي، بيماريهاي زمينه اي و يافته هاي مرتبط با عفونت كوويد-19 از اين بيماران جمع آوري شد. آناليز داده هاي جمع آوري شده در نرم افزار SPSSنسخه 25 انجام شد. نتايج: نتايج نشان داد كه 2/87 درصد از بيماران با مكورمايكوزيس قطعي داراي سابقه ابتلا به كوويد-19 بودند. ميانگين فاصله زماني ابتلا به كوويد-19 تا تشخيص موكورمايكوزيس،8/31 ± 8/28 روز گزارش شد. مورتاليتي بيماران 3/32 درصد بود و نتايج نشان داد كه پيامد بيماري (مرگ يا زندگي) بر حسب متغيرهاي ميزان تحصيلات،نوع درگيري، پرفشاري خون و فاصله ابتلا به كوويد تا تشخيص موكورمايكوزيس به صورت معناداري متفاوت بوده است(05/0≥P). نتيجه گيري: كوويد-19 اغلب با عفونت هاي ثانويه، باكتريايي و قارچي، احتمالاً به دليل اختلال عملكرد سيستم ايمني همراه است و موكورمايكوزيس راينو_اوربيتو_سربرال مرتبط با كوويد-19 ممكن است ناديده گرفته شود يا اشتباه تشخيص داده شود، در نتيجه، پزشكان بايد در مورد موكورمايكوزيس به‌ويژه در هفته اول تا دوم پس از كوويد-19 در بيماران ديابتي و نقص ايمني هوشيارتر باشند

225599

دانشگاه علوم پزشكي گيلان