عنوان
تعيين فراواني دهيسنس مجاري نيم دايره اي فوقاني در استخوان تمپورال با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با دسته اشعه مخروطي و ارتباط آن با علائم باليني
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي
چكيده
زمينه و هدف: هدف از اين مطالعه تعيين فراواني دهيسنس مجاري نيم دايره اي فوقاني در استخوان تمپورال با استفاده از توموگرافي كامپيوتري با دسته اشعه مخروطي و ارتباط آن با علائم باليني است
مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي كه به صورت مقطعي انجام شد، تعداد 526 استخوان تمپورال كه از آرشيو يك مركز راديولوژي فك و صورت استخراج شده بودند مورد بررسي قرار گرفتند، در نمونه هاي مورد مطاله نازك ترين ناحيه در سقف SSC اندازه گيري شد، نمونه ها در الگوهاي راديولوژيك مختلف دسته بندي شدند. سپس از افرادي كه الگوي دهيسنت را در تصويربرداري نشان دادند، در خصوص علائم باليني سوال شد.
نتايج: فراواني الگوي نرمال (9/59%)، پنوماتيزه (1/13%)، Thick (7/%12)، Papyraceous (4/%7) و دهيسنت (%2/7) محاسبه شد.همچنين فراواني SSCD در سنين بالا و پايين 45 سال در خانم ها، آقايان و در كل نمونه ها بدون در نظر گرفتن جنسيت تفاوت معناداري نداشت و در مقايسه SSCD بر اساس جنسيت هم تفاوت معناداري مشاهده نشد. %50 از افرادي كه در تصويربرداري دهيسنت داشتند، هيچ علائم باليني نداشتند، سرگيجه و وزوز گوش به ترتيب شايع ترين علامت ها گزارش شدند.
نتيجه گيري: در اين مطالعه فراوان ترين الگو، الگوي نرمال و كمترين فراواني مربوط به الگوي دهيسنت بود، همچنين هيچ ارتباط معني داري بين سن و جنس و شيوع SSCD يافت نشد. از بين افراد علامت دار شايع ترين علامت سرگيجه و بعد از آن وزوز گوش گزارش شد.
كليدواژه: توموگرافي كامپيوتري، مجاري نيم دايره اي، دهيسنس، فراواني
شماره ركورد
225589
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان