مطالعه اثر محافظتي تيمول بر ميزان بروز سميت ژنتيكي ناشي از سيس پلاتين در لنفوسيتهاي خون محيطي با روش ميكرونوكلئوس

رشت

مقدمه: سيس¬پلاتين يك داروي شيمي درماني با امكان بروز عوارضي چون سميت ژنتيكي در موارد استفاده درازمدت است. در اين مطالعه به منظور تعيين علت بروز سميت ژنتيكي، نقش احتمالي استرس اكسيداتيو در تقابل با تيمول به عنوان يك تركيب آنتي¬اكسيدان در لنفوسيت¬هاي خون محيطي بررسي شد. مواد و روش¬ها: لنفوسيت¬هاي خون محيطي انساني كشت داده شدند و به گروه¬هاي تيمار شده شامل تيمول (10، 25 و 50 ميكرومولار)، سيس¬پلاتين با غلظت 8/0 ميكرو¬گرم در ميلي¬ليتر و گروه تيمول و سيس¬پلاتين تفسيم شدند. به منظور تعيين سميت ژنتيكي سنجش ميكرونوكلئوس انجام شد و براي بررسي استرس اكسيداتيو ايجاد شده ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و سطوح گلوتاتيون ارزيابي شد. يافته¬ها: سيس¬پلاتين موجب افزايش معنادار تعداد ريز هسته¬ها (001/0>p) و همچنين كاهش معنادار سطوح گلوتاتيون (01/0>p) و افزايش معنادار پراكسيداسيون ليپيدي نسبت به گروه كنترل (001/0>p) گرديد. در گروهي كه بعد از مواجهه با سيس¬پلاتين تحت تيمار با تيمول قرار گرفت، مهار استرس اكسيداتيو با كاهش پراكسيداسيون ليپيدي، افزايش گلوتاتيون (به ترتيب 001/0>p و 05/0>p) و كاهش معنا¬دار مقادير ريزهسته¬ها (001/0>p) همراه بود. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه تأييدگر نقش احتمالي استرس اكسيداتيو در بروز سميت ژنتيكي ناشي از سيس¬پلاتين و تأثير تيمول به عنوان يك تركيب آنتي¬اكسيدان بر كاهش صدمات اين سميت است.

225436

علوم پزشكي گيلان