بررسي تظاهرات باليني، يافته هاي تصويربرداري و آزمايشگاهي در بيماران بستري با آبسه ادنتوژنيك مراجعه كننده به بيمارستان ولايت رشت در طي سالهاي 1398-1401

دانشكده دندانپزشكي

هدف:اين مطالعه با هدف بررسي تظاهرات باليني،راديوگرافي و پاراكلينيكي بيماران بستري با آبسه ادنتوژنيك در يك جمعيت در شمال ايران انجام شد. روش كار:در اين مطالعه مقطعي، سوابق مربوط به 111 بيمار كه طي سالهاي 1398 تا 1401 به دليل ابتلا به آبسه ادنتوژنيك در بيمارستان بستري شده بودند مورد بررسي قرار گرفت.تصاوير توموگرافي كامپيوتري و پانوراميك بيماران براي تعيين فضاهاي ماگزيلوفاسيال درگير و مشخص كردن دندان عامل عفونت بررسي شد.اطلاعات دموگرافيك، باليني و پاراكلينيكي بيماران نيز ثبت شد.داده ها با استفاده از آزمونهاي Chi-Square، Man-Whitney، Spearman و Independent t-test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها:در اين مطالعه 4/51 درصد از بيماران مرد بودند. منشاء عفونت در 91 درصد موارد در منديبل قرار داشت(05/0P<) و دندان مولر سوم منديبل شايعترين دندان عامل عفونت و فضاي ساب منديبولر(64%) شايعترين فضاي درگير بود. درگيري فضاهاي صورتي در 9/55% موارد به صورت منفرد و در1/44% موارد به صورت متعدد اتفاق افتاد.درد و ادم شايعترين تظاهر باليني در بيماران بود.ميانگين روزهاي بستري 35/5 روز گزارش شد. مدت زمان بستري در بيماران دچار تريسموس به طور معني داري بيشتر از بيماران فاقد تريسموس بود(049/0=P). نتيجه گيري:در اين مطالعه، دندان مولر سوم منديبل شايعترين علت بروز آبسه ادنتوژنيك و فضاي ساب منديبولر شايعترين فضاي درگير و درد و ادم به عنوان شايعترين تظاهرات باليني شناخته شدند.درگيري همزمان چند فضا در بيماران ارتباط معني داري با ابتلا به ديابت داشت و همچنين ميانگين مدت زمان بستري در بيماران دچار تريسموس و نيز در افراد داراي درگيري همزمان فضاهاي متعدد به طور قابل توجهي طولاني تر بود.

225126

دانشگاه علوم پزشكي گيلان