عنوان
بررسي ويژگي‌هاي باليني، دموگرافيك و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به موكورمايكوزيس ناشي از ويروس كوويد-19 در مراكز آموزش درماني رشت در سال 1402
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي گيلان
چكيده
چكيده
زمينه و هدف: يكي از معضلات كوويد-19 ابتلاي همزمان به ساير عفونت‌هاي ميكروبي نظير عفونت‌هاي قارچي همچون موكورمايكوزيس اسـت كـه به طور جدي تهديدكننده زندگي بيماران مي‌باشند. اين مطالعه با هدف تعيين ويژگي‌هاي باليني و كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان بيماران پس از بيماري در بيماران مبتلا به موكورمايكوزيس بستري شده در مراكز آموزش درماني رشت انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت مقطعي تحليلي بر روي 28 بيمار مبتلا به كويد 19 كه ابتلا به موكورمايكوزيس در پرونده پزشكي آنها با استفاده از علايم باليني و بررسي هيستوپاتولوژيك و كشت قارچ تاييد شده بود، انجام شد. اطلاعات دموگرافيك و فاكتور‌هاي باليني و مداخلات درماني آنها از پرونده‌ها استخراج شد. سپس با بيماران تماس تلفني به عمل آمد و پرسشنامه كيفيت زندگي مرتبط با سلامت دهان تكميل گرديد.
نتايج: نتايج نشان دادند كه 6/78% از بيماران مورد مطالعه، بيماري زمينه اي داشتند كه ديابت با درصد فراواني 9/67% شايع ترين بيماري زمينه اي بود. بيش ترين محل درگيري، سينوس هاي پارانازال و استخوان ماگزيلا بود. FESS و ماگزيلكتومي به ترتيب شايعترين مداخله جراحي بودند. تورم صورت، نكروز مخاطي، لقي دندان و ترشح پشت حلق شايع ترين علائم ديده شده در بيماران بودند. ميانگين نمره كيفيت زندگي 55/8 ± 39/26 به دست آمد و بين درگيري ماگزيلا و نمره كيفيت زندگي ارتباط معناداري مشاهده شد. (022/0=p)
نتيجه گيري: بر اساس نتايج به دست آمده از اين تحقيق ديابت و پرفشاري خون از مهم ترين عوامل زمينه اي براي ابتلا به موكورمايكوزيس بودند. بيماران مورد مطالعه كيفيت زندگي نسبتا مطلوبي داشتند. علائم دهاني ممكن است جز اولين علائمي باشد كه نمايان مي‌شوند و دندان پزشك ممكن است اولين خط از كادر درمان باشد كه با علائم آن مواجه ميشود و بايد در تشخيص اوليه آن هوشيار باشد. تا بتوان درمان‌هاي محافظه كارانه تري براي بيماران مبتلا به موكورمايكوزيس انجام داد.
كليدواژه: كوويد-19، موكورمايكوزيس، كيفيت زندگي
شماره ركورد
225121
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان