بررسي چقرمگي شكست اينترفاسيال كامپوزيت به عاج دنداني اچ¬¬ شده متعاقب اصلاح سطحي-هاي مختلف¬

دانشكده دندانپزشكي

زمينه و هدف: بررسي اثر استفاده از اصلاح سطحي¬هاي مختلف بر چقرمگي شكست اينترفاسيال كامپوزيت به عاج اچ شده و تعيين اينكه آيا مي¬توان با تلفيق محلول اصلاح سطحي با Dry bonding آثار منفي آّب اضافي در باند عاج را حذف كرد يا خير. مواد و روش‌ها: 84 دندان جمع¬آوري و عاج آن¬ها اكسپوز شد. ناحيه باند به شكل Chevron تهيه شد. دندان¬ها بر اساس سه فاكتور شرايط عاج (Wet و Dry)، اصلاح سطحي (بدون اصلاح و اصلاح با دي¬متيل سولفوكسيد/اتانول) و شرايط رطوبت كلاژن قبل از هيبريداسيون (Blot dry Air or) به 6 گروه تقسيم شدند. پس از ساخت استوانه¬هاي كامپوزيتي، نمونه¬ها 24 ساعت در آب مقطر نگهداري و سپس در دستگاه ترموسيكل قرار داده شدند. تست IFT انجام ¬و مقادير آن محاسبه شد. حالت¬هاي شكست با استريوميكروسكوپ مشخص شد. آناليز آماري با IBM SPSS Statistics بود. نتايج: ميانگين IFT در وضعيت اوليه Wet به صورت معناداري بالاتر از وضعيت Dry بود(001/0>p). دو عامل وضعيت اوليه عاج و استفاده از DMSO بر IFT اثر معنادار داشتند. اما اثر تقابلي آن بر IFT معنادار نبود(937/0=p). در مقايسه Dry (Control) و Dry-DMSO/EtOH-Blot ميانگين به صورت معناداري در گروه آزمايش بالاتر بود(032/0). بيشترين نوع شكست در هر گروه از نوع ادهزيو بود و تفاوت معنا¬داري در مقايسه بين آن¬ها يافت نشد. نتيجه‌گيري: استفاده از محلول DMSO/EtOH بر ميزان IFT اثرگذار بود اما زماني كه اين محلول بر سطح عاج مرطوب استفاده شد ميزان IFT را به صورت معني¬داري افزايش داد. كليدواژه: چقرمگي، دي¬متيل¬سولفوكسيد، كلاژن، اتانول، عاج، رزين¬هاي كامپوزيت، باندينگ دنداني

224888

علوم پزشكي گيلان