عنوان
بررسي آزمايشگاهي تأثير مشخصات سازهاي سكوي بالايي موجشكن دوسكويي چندلايه نسبتاً-بهسختي شكلپذير بر پايداري و رفتار شكلپذيري سازه
نويسنده اصلي
معظمي گودرزي، مينا
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي عمران
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با توجه به اهميت زياد موجشكنهاي تودهسنگي در حفاظت از سواحل و بنادر، پايداري مناسب آنها در برابر امواج تابشي همواره مورد مطالعه بوده است. از طرفي با توجه به كيفيت پايين معادن سنگ جنوب كشور ايران در توليد سنگهاي با ابعاد بسيار بزرگ و مزيت موجشكنهاي چندلايه در استفاده بهينه از معادن قرضه، تحقيق و پژوهش در زمينه موجشكنهاي چندلايه از اهميت زيادي برخوردار است. لذا در اين تحقيق، مطالعهي آزمايشگاهي با هدف شناخت تأثير پارامترهاي هندسي سكوي فوقاني و عوامل مختلف محيطي بر پايداري هيدروليكي موجشكن چندلايه در دو حالت تكسكويي و دوسكويي و رفتار شكلپذيري موجشكن مدنظر قرار گرفت.
مدلسازي در كانال موج دانشكده مهندسي عمران دانشگاه صنعتي اصفهان به طول 16 متر، ارتفاع 1 متر و عرض 8/0 متر تحت اثر امواج نامنظم با طيف جانسواپ انجام شد. در اين مطالعه، تأثير شرايط مختلف محيطي شامل ارتفاع موج، پريود موج، تعداد امواج تابشي، عمق آب پاي سازه و پارامترهاي مختلف سازهاي ازجمله قطر اسمي سنگدانههاي كلاس Ι، عرض سكوي اول، ارتفاع سنگ كلاس Ι و تراز سكوي اول از سطح ايستابي، بر مقدار مساحت فرسايش يافته سكوي اول در حضور سكوي دوم، مورد بررسي قرارگرفت.
نتايج مشاهدات آزمايشگاهي، نشاندهنده تأثير حضور سكوي دوم بر تغيير نوع شكست موج (از لغزان به چرخان) و استهلاك بيشتر انرژي موج، تغيير در محل شكست موج (دورتر از شيب جلوي سازه) و ايجاد سازهاي پايدارتر نسبت به حالت تكسكويي بودند. لذا با توجه به اينكه حركت سنگدانهها بر روي شيب سازه بعضاً منجربه شكسته شدن آنها ميشود، قرارگيري سكوي دوم در پاي سازه ميتواند به حفظ كيفيت سنگدانه ها و پايداري بيشتر سازه كمك كند. نتايج آزمايشهاي انجامشده نشان دادند كه با افزايش ارتفاع، پريود و تعداد امواج تابشي و عمق آب پاي سازه مقدار مساحت فرسايش يافته سكوي اول و در نتيجه آسيب وارد به سازه افزايش مييابد. همچنين با افزايش پارامترهاي سازهاي شامل عرض سكوي اول، قطر اسمي سنگ كلاس Ι و ارتفاع سنگ كلاس Ι، پايداري موجشكن چندلايه دوسكويي بيشتر ميشود. با افزايش تراز سكوي اول از سطح ايستابي دو روند متفاوت براي تغييرات مساحت فرسايش يافته سكوي اول مشاهده شد. در تركيب موجهاي بالا، با افزايش تراز سكوي اول از سطح ايست، مساحت فرسايش يافته كاهش يافت و در تركيب موجهاي پايين، افزايش مساحت فرسايش يافته سازه مشاهده شد. اين تغيير روند منجر به ارائه محدودهاي جهت تفكيك سازه به دو نوع بهسختي شكلپذير و نسبتاً شكلپذير شد. در بخش ديگري از اين تحقيق به معرفي مفهوم شيب معادل و در نتيجه عدد پايداري معادل پرداخته شد تا بتوان رابطهاي واحد براي موجشكن چندلايه در دو حالت تكسكويي و دوسكويي ارائه داد. در نهايت رابطهاي جهت ارزيابي پايداري سازه موجشكن براي هر دو محدوده شكست موج چرخان و لغزان ارائه شد.
شماره ركورد
224491
گرايش رشته تحصيلي
آب و سازههاي هيدروليكي
دانشكده
مهندسي عمران
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان