بررسي اثر آستاگزانتين بارگذاري شده در نانوذره پلي لاكتيك گليكوليك اسيد (PLGA) بر عوامل آپوپتوزي، اتوفاژي و التهابي در مدل ايسكمي موضعي مغزي موش صحرايي

لنگرود

مقدمه: سكته مغزي سومين علت مرگ در جهان مي باشد. آستاگزانتين يك كاروتنوئيد زانتوفيل با فعاليت هاي بيولوژيكي مفيد، مانند عملكرد آنتي اكسيداني و اثرات ضد التهابي است. نانوذرات پلي لاكتيك گليكوليك اسيد (PLGA) سيستم هاي دارورساني زيست تخريب پذير و زيست سازگار هستند كه به طور گسترده براي تحويل عوامل درماني از جمله عوامل محافظت كننده عصبي مانند آستاگزانتين مورد بررسي قرار گرفته اند. نانوذرات PLGA مي توانند عامل درماني را محصور كرده و از آن محافظت كنند و تحويل آن به محل مورد نظر را به شيوه اي كنترل شده و پايدار تسهيل كنند. اين مطالعه جهت بررسي اثر آستاگزانتين بارگذاري شده در نانوذره PLGA بر عوامل آپوپتوزي، اتوفاژي و التهابي در بافت مغزي مدل ايسكمي موضعي مغزي موش هاي صحرايي انجام شده است. مواد و روش ها: در اين تحقيق، پس از سنتز نانوذرات PLGA بارگذاري شده با آستاگزانتين با روش سيستم امولسيوني ساده آب/ روغن (O/W) مشخصه يابي نانوذرات PLGA حاوي آستاگزانتين از لحاظ اندازه و توزيع اندازه ذره اي (PDI)، پتانسيل زتا، مورفولوژي انجام شد. جهت ايجاد مدل انسداد شريان مغزي مياني (MCAO)، شريان مغزي مياني رت به مدت 45 دقيقه مسدود شده، سپس mg/kg 9/4 آستاگزانتين بارگيري شده با نانوذرات PLGA به بطن جانبي راست مغز تزريق و به مدت 72 ساعت تحت رپرفيوژن قرار گرفت، متغيرهاي نمره نقص نورولوژيك، اندازه ضايعه ايسكمي موضعي مغزي، ادم مغزي، نفوذپذيري سد خوني- مغزي، بقاي سلول هاي عصبي، نكروز و آپوپتوز سلول هاي عصبي، اندازگيري عوامل التهابي TNF-α و IL-1B توسط الايزا و اندازه گيري ميزان بيان ژن هاي اتوفاژي Beclin 1 وLC3-A و LC3-B توسط RT-PCR مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism 8 نشان داد كه تزريق داخل بطني آستاگزانتين بارگذاري شده در نانوذره PLGA به طور قابل توجهي نمره نقص عصبي، حجم ضايعه ايسكمي مغزي، ادم مغزي و ميزان نفوذ ايوانس بلو، نكروز و آپوپتوز سلول هاي عصبي، بيان فاكتورهاي التهابي TNF-α و IL-1B و بيان ژن‌هاي اتوفاژي Beclin 1،LC3-A وLC3-B در بافت مغز در مقايسه با گروهMCAO را كاهش داد (P<0.01). از طرف ديگر باعث افزايش بقاي سلول هاي عصبي در مقايسه با گروه MCAO گرديد (P<0.01). نتيجه گيري: مداخله با آستاگزانتين بارگذاري شده در نانوذرات PLGA باعث بهبود يافتن اثرات پاتولوژيك القاء شده توسط ايسكمي موضعي مغزي گرديد. احتمالا اين يافته ها، اميد ها را براي پيشرفت درمان سكته مغزي و تحقيقات آينده ايجاد مي كند. كليد واژه ها: آستاگزانتين، پلي لاكتيك گليكوليك اسيد، آپوپتوز، اتوفاژي، عوامل التهابي، ايسكمي موضعي مغزي.

224344

علوم پزشكي گيلان