بررسي اثر بربرين بارگذاري شده در نانوذرات كيتوزان بر آپوپتوز، اتوفاژي و عوامل التهابي در مدل ايسكمي موضعي مغزي در موش هاي صحرايي

لنگرود

مقدمه: سكته مغزي سومين علت مرگ و مير در جهان است. پس از ايسكمي با فعال شدن مكانيسم هاي آپوپتوز، نكروز و اتوفاژي ضايعه ايسكمي در مغز گسترش مي يابد. بربرين داراي اثرات ضد آپوپتوز، ضد اكسيداتيو و ضد التهاب و نوروتروفيك است. هدف از اين مطالعه بررسي اثر بربرين بارگذاري شده در نانوذرات كيتوزان بر مدل انسداد شريان مغزي مياني (MCOA) در موش هاي صحرايي است. مواد و روش ها: در اين تحقيق تجربي 84 سر رت نر نژاد ويستار بطور تصادفي در 7 گروه قرار گرفتند. گروه كنترل مداخله ايي دريافت نكرد. در گروه MCAO شريان مغزي مياني بمدت 45 دقيقه مسدود، سپس 72 ساعت تحت رپرفيوژن قرار گرفتند. در گروه مداخله نانوذره حاوي بربرين در بطن جانبي مغز تزريق شد .پس از ارزيابي اختلالات حركتي، اندازه ضايعه، ادم مغزي و نفوذپذيري سد خوني-مغزي، رنگآميزي هاي نيسل و تانل ، جهت بررسي مرگ سلولي انجام شد. پروتئين هاي TNF-α و IL-1β از طريق اليزا و بيان ژن هاي اتوفاژي شامل beclin-1 و LC3-A و LC3-B توسط Real-Time PCR اندازه گيري شدند. نتايج: تزريق داخل بطني بربرين بارگذاري شده در نانوذرات كيتوزان منجر به كاهش نمره نقص نورولوژيك، اندازه ضايعه ايسكمي، ادم مغزي و نفوذپذيري سد خوني-مغزي گرديد. ميزان آپوپتوز و نكروز كاهش يافت. از طرف ديگر كاهش عوامل التهابي TNF-α و IL-1β و بيان ژن هاي beclin-1 ، LC3-A و LC3-B اتوفاژي مشاهده شد. نتيجه گيري: استفاده از بربرين به همراه نانوذرات كيتوزان باعث جلوگيري از گسترش و كاهش آسيب هاي حاصل از ايسكمي در موش هاي صحرايي گرديد. كليد واژه ها: نانوذرات كيتوزان، اتوفاژي، آپوپتوز، ايسكمي موضعي مغزي، عوامل التهابي.

224335

علوم پزشكي گيلان