بررسي اثرات درماني روش اعمال ايسكمي دوردست به ارگان قبل و بعد از عمل برروي اندام تحتاني در بيماران تحت جراحي باي پس عروق كرونري قلب:مطالعه چند مركزي فاز دو كارازمايي باليني

رشت

چكيده پژوهش زمينه¬ي تحقيق: بيماري¬هاي قلبي و عروقي سهم بالايي از مرگ و مير بيماران را شامل مي¬شوند. شايان ذكر است عواملي هم¬چون سبك زندگي ناسالم، كم تحركي و افزايش اميد به زندگي و طول عمر افراد و بالا رفتن درصد سالمندان هر روز بر تعداد اين بيماران مي¬افزايد. يكي از عواملي كه موجب عارضه قلبي و ديگر بيماري¬هايي مغزو ارگان¬هاي ديگر مي¬شود رخداد ايسكمي در اندام¬ها مي¬باشد. ايسكمي و به دنبال آن ريپرفيوژن كه در طي جراحي¬هاي قلب مي¬تواند رخ دهد، موجب آسيب جدي به سلول¬هاي اندام¬هايي هم¬چون قلب، كليه، مغز و ... مي¬شوند كه موجب مرگ سلول-هاي اصلي اين اندام¬ها شده و باعث اختلال در عملكرد آن¬ها مي¬شوند. از طرف ديگر، Remote ischemic Conditionong (RIC)، به عنوان يك روش درماني پذيرفته شده است كه مي¬تواند اندازه آسيب قلبي ميوكارد را كاهش داده و فانكشن قلب را افزايش دهد. ضرورت و اهداف كاربردي: با توجه به اين¬كه طي عمل¬هاي جراحي صورت گرفته برروي ارگان قلب، اين ارگان و هم¬چنين ارگان¬هاي حياتي دور دست از جمله كليه و مغز و كبد و... دچار ايسكمي مي¬شوند و در حين آن دچار آسيب¬هاي جدي مي¬گردند و مي¬تواند سبب كاهش طول عمر بيماران شوند، استفاده از روشي اجرايي، ارزان و ساده و كارا كه از صدمات ايسكمي جلوگيري كند از ضروريات مي¬باشد. مداخله RIC بسيار ساده، ارزان و قابل تكرار بوده و عارضه¬اي را براي بيمار به دنبال ندارد. در روند ايسكمي عوامل التهابي، نكروتيك و آپوپتوتيك فعال مي¬شوند كه مي¬توان با ايجاد ايسكمي¬هاي جزيي و مكرر از عوارض آن جلوگيري كرد. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات درماني و محافظتي اين روش درماني بر كاهش صدمات ناشي از ايسكمي/ ريپرفيوژن در عمل جراحي CABG مي¬باشد. خلاصه روش اجرا: در يك كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور، القاي چرخه¬هاي مكرر ايسكمي و ريپرفيوژن (MRIC) در اندام تحتاني در بيماران CABG استفاده شد. اين مطالعه با هدف ارزيابي تاثير مداخله بر آسيب ميوكارد، عملكرد قلب، عملكرد كليه و كبد و سطوح اسيدوز انجام شد و نتايج باليني، پارامترهاي قلبي، عملكرد كليه، سطح آنزيم كبدي و پارامترهاي گاز خون شرياني مورد ارزيابي قرار گرفت. بيماران كانديد جراحي CABG مراجعه كننده به بيمارستان حشمت براساس معيارهاي ورود و خروج انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه كنترل و آزمايش تقسيم شدند. هر دو گروه تمام درمان¬هاي روتين اين بيماري را دريافت كردند. 1 ساعت قبل از عمل جراحي و سپس 24، 48 و 72 ساعت پس از عمل جراحي، مداخله القاي چرخه¬هاي مكرر ايسكمي و ريپرفيوژن (MRIC) به صورت (Remote ischemic postconditioning+Remote ischemic preconditioning; RIPC+RIPostC) برروي اندام تحتاني (يك سوم فوقاني ساق) آن¬ها انجام گرفت و ميزان كارآيي اين مداخله درماني نيز با گروه كنترل مقايسه شد. گروه مداخله (MRIC) 1ساعت قبل و 24، 48 و 72 ساعت پس از جراحي مورد نظر، تحت ايسكمي اندام تحتاني توسط كاف فشارسنج (فشاري معادل 50 ميلي¬متر جيوه بيش¬تر از فشار سيستوليك فرد) به مدت 5 دقيقه با فواصل تخليله كاف براي 5 دقيقه قرار گرفت كه اين سيكل در هر نوبت 5 بار تكرار شد. سپس پيامدهاي اين مداليتي درماني مورد ارزيابي قرار گرفت. بيماران توسط چك ليستي شامل مواردي جهت ارزيابي روند بهبودي و عوارض موضعي و سيستميك مي¬باشد مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج: MRIC منجر به كاهش بيوماركرهاي آسيب ميوكارد شد كه تفاوت معني‌داري در 72 ساعت پس از جراحي مشاهده شد (003/0=p). در حالي كه كسر جهشي در هر دو گروه روند افزايشي نشان داد، تفاوت¬ها از نظر آماري معني¬دار نبود (05/0p>). MRIC به طور قابل توجهي بروز ديس ريتمي (05/0 p<)، و هم¬چنين بروز آسيب حاد كليه (05/0 AKI) (p<) را كاهش داد. به طور غيرمنتظره¬اي ميزان AST در گروه مداخله نسبت به كنترل بالاتر گزارش شد كه قابل ذكر است در محدوده¬ي نرمال بود ارزيابي اسيدوز نشان‌دهنده بهبود قابل ‌توجه سطح Base excess (Be) در گروه MRIC يك ساعت پس از جراحي بود (01/0< p). نتيجه¬گيري: به نظر مي¬رسد كه القاي چرخه¬هاي مكرر ايسكمي و ريپرفيوژن (MRIC) كه به عنوان preconditioning and post conditioning استفاده مي¬شود، مزاياي متعددي را در بيماران تحت CABG ايزوله ارايه مي¬دهد. اين مداخله در كاهش آسيب ميوكارد، بروز ديس ريتمي، AKI و بهبود سطوح اسيدوز نويدبخش است. با اين حال، هيچ تاثير قابل توجهي بركسر جهشي مشاهده نشد. تحقيقات بيش¬تر براي روشن كردن مكانيسم-ها و پروتكل بهينه براي كاربرد MRIC در بيماران جراحي قلب مورد نياز است. كليد واژه: ايسكمي/ ريپرفيوژن قلبي، آسيب ايسكميك ريپرفيوژن

224320

علوم پزشكي گيلان