بررسي فراواني ژنهاي بيان كننده آنزيم هاي تغيير دهنده آمينوگليكوزيدي (aac(6)IIa ،ant(2”)Ia ، aph(6’)VI ) و ارتباط آن با اينتگرون كلاس يك در سويه هاي سودوموناس آئروژينوزاي مقاوم به جنتاميسين ،آميكاسين و توبرامايسين جدا شده از بيماران مبتلا به زخم سوختگي در بيمارستان ولايت رشت – سال 1400-1401

رشت

مقدمه: سودوموناس آئروژينوزا به عنوان يك پاتوژن فرصت طلب مهم در بيماران بستري به ويژه بخش سوختگي محسوب مي شود . آمينوگليكوزيدها نقش عمده اي در درمان اين بيماران ايفا مي كنند . افزايش مقاومت آنتي بيوتيكي سودوموناس آئروژينوزا يك چالش بزرگ در درمان بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي مي باشد . آنزيم هاي تغيير دهنده آمينوگليكوزيد ها از عوامل مهم مقاومت آنتي بيوتيكي در اين باكتريها مطرح مي باشند . اينتگرون ها هم به عنوان عناصر انتقال ژن از عوامل مقاومت دارويي در نظر گرفته مي شوند. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني ژن‌هاي تغيير دهنده آمينوگليكوزيد aac(6)IIa، ant(2")Ia، aph(6')VI و ارتباط آن با اينتگرون كلاس يك در سويه‌هاي سودوموناس آئروژينوزا مقاوم به جنتاميسين، آميكاسين و توبرامايسين مي باشد مواد و روش‌ها: 103 سويه سودوموناس آئروژينوزا از نمونه‌هاي بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي در بيمارستان ولايت رشت با استفاده از روش‌هاي استاندارد باكتريولوژيك مورد شناسايي قرار گرفت . مقاومت آنتي بيوتيكي به آنتي بيوتيك هاي جنتاميسين، توبرامايسين و آميكاسين با استفاده از تست حساسيت ميكروبي با استفاده از روش انتشار ديسك استاندارد تعيين گرديد . پس از استخراج DNA ، فراواني ژن‌هاي تغيير دهنده آمينوگليكوزيد: aac(6)IIa ، ant(2")Ia، aph(6')VI و اينتگرون كلاس I در بين سويه‌هاي مقاومت به حداقل دو آمينوگليكوزيد با روش PCR بررسي گرديد . يافته‌ها: ميزان مقاومت در برابر آمينوگليكوزيدها عبارت بودند از: توبرامايسين (3/56 %)، جنتاميسين (4/54 %) و آميكاسين(7/43 . (% از 103 ايزوله، 59 (3/57 %) حداقل به دو آنتي بيوتيك و 47 (6/45 %) به هر سه آنتي بيوتيك مقاوم بودند. از بين 59 جدايه مقاوم به سودوموناس آيروزينوزا ، فراواتي ژن‌هاي ، aac(6)Iia، ant(2")Ia و aph(6')VI به ترتيب 32 (54.2%)، 40 (67.8%)، 29 (49.2) شناسايي شدند. نتايج PCR نشان داد كه 44 ايزوله (6/74 %) داراي اينتگرون كلاس I بودند كه ارتباط معني داري بين حضور ژن aac(6)IIa و ant(2)Ia و اينتگرون كلاس I مشاهده شد. اما در مورد ژن aph(6')VI معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: شيوع بالاي ژن‌هاي كدكننده آنزيم‌هاي اصلاح‌كننده آمينوگليكوزيد و ارتباط آن با ژن اينتگرون كلاس Iبه‌عنوان يك عامل انتقال مقاومت، مي‌تواند در مقاومت آنتي‌بيوتيكي در P. aeruginosa جدا شده از بيماران مبتلا به عفونت زخم سوختگي حايز اهميت باشد. كلمات كليدي: سودوموناس آئروژينوزا، عفونت زخم سوختگي، مقاومت به آمينوگليكوزيدها، اينتگرون كلاس يك

224170

علوم پزشكي گيلان