ساخت و بررسي سامانه رطوبت زني-رطوبت زدايي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي شيمي

كارشناسي ارشد

مشكل كمبود آب شيرين در دنيا در سال‌هاي اخير با افزايش جمعيت و افزايش فعاليت‌هاي صنعتي و كشاورزي شدت پيدا كرده است. فرآيند رطوبت زني-رطوبت زدايي يك روش مناسب با مصرف انرژي قابل قبول براي نمك زدايي از آب دريا مي‌باشد. در اين پژوهش يك سيستم شيرين سازي آب به روش رطوبت زني-رطوبت زدايي با پيكربندي هوا بسته-آب باز طراحي و ساخته شده است. يك دسته ريز لوله مسي با قطر خارجي 18/3 ميلي‌متر به عنوان كندانسور در سيستم مورد استفاده قرار گرفت. براي تعيين عملكرد سيستم چند سري آزمايش با تغيير پارامترهاي شدت جريان هوا، دماي كندانسور و رطوبت نسبي هواي ورودي به كندانسور انجام شد. آزمايشات در چهار دبي مختلف kg/s 019/0، kg/s 021/0، kg/s 023/0 و kg/s 025/0 براي جريان هوا، سه دماي °C15، °C10و °C5 براي كندانسور و سه رطوبت نسبي مختلف براي جريان هوا ورودي به كندانسور انجام شدند. نتايج نشان داد در دماي ثابت براي جريان هوا، افزايش 10 درصدي رطوبت نسبي باعث افزايش 10 درصدي توليد آب شيرين مي‌شود. همچنين افزايش رطوبت نسبي باعث كاهش راندمان شيرين سازي مي‌شود. علاوه بر اين، در شرايط يكسان عملياتي افزايش دبي جريان هوا به ميزان %30 باعث افزايش توليد آب شيرين به ميزان %30 و ضريب انتقال حرارت به ميزان %10 مي‌شود اما تاثيري بر روي راندمان شيرين سازي در سيستم ندارد.كاهش دماي كندانسور به ميزان °C10 باعث افزايش ميزان توليد آب شيرين در سيستم به ميزان %25 و افزايش راندمان شيرين سازي به ميزان %15 مي‌شود. با توجه به نتايج دست آمده در پژوهش بيشترين مقدار توليد آب شيرين در اين سامانه طراحي و ساخته شده زماني حاصل مي‌شود كه عمليات رطوبت زدايي از يك جريان هوا با رطوبت بالا در يك كندانسور كه در دماي پاييني قرار دارد، انجام شود.

224078

پديده‌هاي انتقال

مهندسي شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان