بررسي تاثير مكمل ويتامين E بر سطح بيليروبين در نوزادان مبتلا به هيپربيليروبينمي : يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده دو سوكور

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: در مطالعات منتشر شده قبلي، اثربخشي ويتامين E بر سطوح بيليروبين در نوزادان مورد بررسي قرار گرفته است. با اين حال، نتايج اين مطالعات متفاوت بوده و به دليل محدوديت‌هاي متعددي مانند تفاوت در نوع ويتامين E مصرفي و دوز آن در مطالعات، نتايج قطعي و قابل اعتمادي به دست نيامده است. در مطالعه كارآزمايي باليني حاضر، هدف تعيين تأثير ويتامين E خوراكي بر سطوح بيليروبين در نوزادان ترم بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه نوزادان بود. اين مطالعه مي‌تواند به عنوان يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده مزيت‌هايي از جمله مقايسه گروه ويتامين E با گروه كنترل و ارزيابي دقيق‌تر تأثير ويتامين E بر سطوح بيليروبين داشته باشد. مواد و روش كار: مطالعه حاضر با روش مداخله اي و به صورت يك كارآزمايي باليني تصادفي سازي شده دوسوكور در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بيمارستان بعثت شهر سنندج واقع در استان كردستان انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل نوزادان بين 37 هفته تا 42 هفته و 6 روز حاملگي بود كه نياز به فوتوتراپي در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان داشتند. در مجموع 138 نوزاد با سرشماري انتخاب و در دو گروه مداخله و پلاسبو قرار گرفتند. علاوه بر فوتوتراپي، گروه مداخله قطره ويتامين E را به صورت خوراكي با دوز 5/0 سي سي (معادل 10 قطره) روزانه و گروه پلاسبو سرم دكستروز به ميزان 5/0 سي سي خوراكي به صورت روزانه) دريافت كردند. داده‌ها در نرم‌افزار STATA نسخه 17 و با استفاده از آزمون‌ آماري آناليز واريانس با اندازه‌گيري‌هاي مكرر، paired T test و Independent T Test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته¬ها: پس از انتخاب نوزادان و تخصيص تصادفي آنان به دو گروه ويتامين E و پلاسبو، در نهايت در گروه ويتامين E 68 نوزاد و در گروه پلاسبو 70 نوزاد مورد بررسي و مقايسه از نظر پيامدهاي مطالعه قرار گرفتند. تغييرات سطح بيلي روبين در گروه ويتامين Eو پلاسبو 24 ساعت پس از مداخله با پايه از لحاظ آماري معني دار نبود و نتايج نشان داد ويتامين E مقادير توتال بيليروبين را 24 ساعت بعد از مصرف به نسبت پايه كاهش نداده است. اما در 48 و 72 ساعت پس از مداخله، درگروه ويتامين E به نسبت گروه پلاسبو به ترتيب مقادير بيليروبين توتال 548/0 ± 18/0 و 973/0 ± 36/0 كاهش بيشتري داشته است، اما از لحاظ آماري معني دار نبود. آناليز زير گروهي براساس جنسيت نوزادان نشان داد مقادير توتال بيليروبين نوزادان دختر كاهش بيشتري به نسبت نوزادان پسر داشته است. نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه مصرف قطره خوراكي ويتامين E در نوزادان ترم مبتلا به هيپربيليروبينمي به طور قابل توجهي باعث كاهش سطح بيليروبين در طي 72 ساعت پس از درمان نشد. بنابراين در راستاي تعيين تاثير دقيق تر ويتامين E برسطح بيليروبين در نوزادادن مبتلا به هيپربيليروبينمي نياز به انجام مطالعات بيشتر با حجم نمونه بالاتر و مقايسه دوزهاي مختلف آن مي باشد. كلمات كليدي: هيپربيليروبينمي؛ سطح بيليروبين؛ زردي؛ نوزادان ترم؛ ويتامين E

223620

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سيروس همت پور، يوسف مرادي