• عنوان

    بررسي فراواني اختلالات خواب در يك ماه قبل از بروز STEMI در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان توحيد سنندج در سال 1401

  • نويسنده اصلي

    محمدپور، مبين

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    زمينه و هدف: بيماريهاي قلب و عروق از علل عمده ي مرگ و مير در جامعه مي باشند و شكايات مربوط به اختلال خواب در بيماران مبتلا به ايسكمي قلب حتي پس از مصرف داروي خوابآور شايع است. ارزيابي عوامل ايجاد كننده اختلال خواب و تعديل آنها كه سبب پيشرفت سير درمان بيماران ميشود،، لذا مطالعه حاضر به منظور بررسي فراواني اختلالات خواب در يك ماه قبل از بروز STEMI در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان توحيد سنندج در سال 1401 انجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه حاضر به شيوه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي بر روي 200 نفر از بيماران مراجعه كننده به بيمارستان توحيد سنندج به دليل STEMI انجام شده است. روش جمع آوري اطلاعات به صورت آينده نگر و با توجه به اطلاعات به دست آمده از پرسشنامه هاي تكميل شده توسط بيماران بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه اي كه حاوي آيتم هاي مشخصات دموگرافيك (يعني سن، وضعيت تأهل، سطح تحصيلات، وضعيت اشتغال)، ويژگي هاي بيماري (يعني سابقه سكته قلبي، سابقه جراحي قلب، شدت درد، شدت خستگي، سابقه خانوادگي ناراحتي هاي قلبي، وجود بيماري همراه ديابت و فشار خون بالا)، سبك زندگي (يعني مصرف سيگار، نوشيدن چاي و قهوه، مصرف الكل، فعاليت جسماني)، و شاخص كيفيت خواب پيتسبورگ (PSQI)، جمع آوري شد. سطح معني داري 0.05 و نرم افزار مورد استفاده SPSS-22 بود. نتايج: در اين مطالعه 200 بيمار وارد مطالعه شده و نتايج نشان داد كه ميانگين سن بيماران مورد مطالعه 11.65±61.4 سال كه 129 نفر (64.5 درصد) از افراد مورد مطالعه مرد و 71 نفر (35.5 درصد) زن بوده است. نتايج نشان داد كه 48 نفر (24 درصد) از افراد مورد مطالعه سابقه سكته قلبي و 17 نفر (8.5 درصد) سابقه عمل جراحي قلب و 105 نفر (52.5 درصد) سابقه خانوادگي بيماري قلبي داشته اند و 65 نفر (32.5درصد) داراي بيماري زمينه اي ديابت و 113 نفر (56.5 درصد) داراي فشارخون بالا و 62 نفر (31 درصد) از افراد مورد مطالعه سيگاري بوده و 20 نفر (10 درصد) مصرف الكل داشته و 110 نفر (55 درصد) داراي فعاليت جسماني بوده اند. ميانگين نمره اختلال كلي خواب بيماران مورد مطالعه 2.83±8.01 بوده است. 170 نفر (85 درصد) از افراد مورد مطالعه كيفيت ضعيف خواب داشته اند. نتايج تحليلي نشان داد بين سن، جنسيت، شغل ، سابقه سكته قلبي و بيماري ديابت و فشارخون با نمره كل اختلال خواب در بيماران مورد مطالعه ارتباط معني‌دار آماري وجود داشته است. نتيجه‌گيري: باتوجه به ميزان بالاي اختلالات خواب در بيماران مبتلا به ايسكمي قلب لزوم توجه بيشتر بررسي جامع اين بيماران و تدوين برنامه مراقبتي براي بهبود وضعيت خواب ايشان ضروري مي نمايد. واژگان كليدي: اختلالات خواب؛ STEMI ؛ بيماران قلبي ؛ تاخير در خواب
  • شماره ركورد
    223611
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    امير حسني