عنوان
نقش سياست‌هاي حمل‌و‌نقلي در بهبود تاب‌آوري شهري در مواجهه با فجايع
نويسنده اصلي
گرجي، محمد علي
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي صنايع
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
رشد روزافزون انواع فجايع در سراسر جهان آسيب‌هاي بزرگ و بعضاً جبران‌ناپذيري را بر جوامع بشري تحميل نموده است. تاب‌آوري شهري به عنوان مفهومي نوظهور در جلوگيري رخداد فجايع و همچنين كاهش اثرات آن‌ها تعريف شده است. سيستم حمل‌و‌نقل شهري نقش مهمي در بهبود تاب¬آوري شهري ايفا مي¬كنند. اگرچه تحقيقاتي در خصوص طراحي سياست‌هاي حمل‌و‌نقلي در ارتقاء تاب‌آوري شهري صورت گرفته، ولي همچنان موضوعات فراواني به عنوان خلأهاي تحقيقاتي در اين حوزه وجود دارد.
در همين راستا در اين رساله پنج مسئله مرتبط با سياست‌هاي حمل‌و‌نقلي براي بهبود تاب‌آوري شهري مطرح مي‌گردد. سه مسئله اول در ارتباط با فاجعه اپيدمي است. مسئله اول با استفاده از مفهوم حباب اجتماعي و داده‌هاي حمل‌و‌نقلي شهر به ارائه مدل خوشه‌بندي شهر، جهت اجراي قرنطينه در دوران اپيدمي مي¬پردازد. در مسائل دوم و سوم به ترتيب سياست‌هاي تنبيهي و تشويقي براي پايبندي شركت‌هاي حمل‌و‌نقلي به پروتكل‌هاي بهداشتي مرتبط با اپيدمي بررسي مي‌شوند. مسئله دوم با ارائه يك مدل پويايي شناسي سيستم‌ها، سياست¬هاي بازرسي و جريمه شركت‌هاي حمل‌و‌نقل عمومي جهت رعايت پروتكل‌هاي بهداشتي را مطالعه مي¬كند. مسئله سوم به سياست¬هاي تشويقي توجه كرده و با طراحي يك ساختار سه سطحي نظريه بازي‌ها، تأثير معافيت¬هاي مالياتي دولت بر روي فعاليت‌هاي شركت‌هاي حمل‌و‌نقلي براي رعايت پروتكل‌هاي بهداشتي را مورد مطالعه قرار مي¬دهد. مسئله چهارم در ارتباط با تصادفات ترافيكي غيرتكرارشونده شهري مي-باشد. در اين مسئله با توسعه مفهوم همبندي كمان و گره، ارزيابي و بهبود تاب‌آوري شبكه حمل‌و‌نقل شهري در هنگام وقوع تصادفات بررسي شده است. در نهايت مسئله پنجم در ارتباط با فجايع منجر به تخليه اضطراري شهر است. در اين مسئله بهبود زمان تخليه اضطراري مورد توجه قرار گرفته و در اين راستا سياست‌هاي حمل‌و‌نقلي مانند يك‌طرفه سازي و انسداد خيابان¬هاي منتخب ارائه مي¬شود. براي بررسي و تشريح مسائل و به منظور ارائه نتايج و پيشنهادات به سياست‌گذاران، مديران و ساير پژوهشگران، داده‌هاي حمل‌و‌نقلي شهر اصفهان در مطالعات موردي استفاده شده است. بر اساس نتايج بدست آمده الگوي خوشه بندي مطرح شده مي¬تواند تجميعي ميان جلوگيري از شيوع بيماري و امتداد فعاليت¬هاي روزانه شهروندان برقرار كند. همچنين سياست¬هاي مطرح شده در مسائل دوم و سوم منجر به ارتقاء عملكرد شركت¬هاي حمل و نقلي در پايبندي به قوانين مي¬گردد. در نهايت با استفاده از مدل¬هاي مطرح شده در مسائل چهارم و پنجم مي¬توان تاب¬آوري شبكه حمل و نقل شهري را در برابر حوادث حمل و نقلي و فجايع منجر به تخليه اضطراري شهر بهبود داد.
شماره ركورد
223481
گرايش رشته تحصيلي
بهينه سازي سيستم ها
دانشكده
مهندسي صنايع و سيستم ها
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان