عنوان
طراحي ساختاري كنترل پيشبين داده-محور با رويكرد شناسايي براي كنترل مبتني بر توسعه روش نوين تحليل و طراحي ساختاري كنترل پيشبين
نويسنده اصلي
ذاكري حسينآبادي، يداله
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي برق
مقطع تحصيلي
دكتري
چكيده
كنترل پيشبين داده-محور در دهه اخير در زمره موضوعات پژوهشي جذاب مهندسي كنترل درآمده است. مانند كنترل داده-محور كلاسيك دو روند اصلي براي طراحي كنترل پيشبين داده-محور وجود دارد: روند غيرمستقيم كه در آن ابتدا سيستم تحت كنترل شناسايي و سپس كنترل مدل-پايه براساس آن طراحي ميشود، و روند مستقيم كه در آن كنترل كننده با ارزيابي كارآيي آن در حلقه كنترل شناسايي ميشود. موضوع اين رساله شناسايي مستقيم كنترل پيشبين داده-پايه است. كنترل پيشبين متكي به مدل سيستم تحت كنترل به عنوان مدل پيشبين است. اگر مدل پارامتري سيستم به عنوان مجهول انتخاب شود، كنترل كننده تابعي ضمني از پارامترهاي مدل خواهد بود كه ميتواند توسط روشهاي طراحي مسئله كلاسيك كنترل مدل-مرجع شناسايي شود. لذا بخشي از اين كار به توسعه مباني نظري و ابزارهاي مناسب براي طراحي كنترل پيشبين مدل مرجع يا جايگذاري قطب اختصاص دارد كه امكان طراحي كنترل پيشبين را براي قطبهاي حلقه بسته مطلوب، يا قطبهاي در محدوده با حداقل نسبت ميرايي مورد نظر، و نيز در حضور محدوديتهاي ورودي و خروجي فراهم ميكند. در ادامه روشهاي شناسايي مستقيم مدل پارامتري تعميم داده شده است و بر اساس آن شش الگوريتم براي طراحي كنترل پيشبين داده-محور مدل-مرجع، بهينه و بهينه با حداقل حاشيه پايداري به مفهوم تامين حداقل نسبت ميرايي با استفاده از روشهاي شناسايي مبتني بر همبستگي و فيدبك مرجع مجازي توسعه داده شده است. كارآيي اين الگوريتمها با مثالهاي مناسب نشان داده شده است. روش پيشنهادي در مقايسه با ديگر روشهاي طراحي؛ مستقيم و قابل شناسايي است و با توجه به تقليل آن به روش كلاسيك طراحي مدل-مرجع بررسي امكانپذيري و پايداري آن توسط روشهاي توسعه دادهشده قبلي در اين حوزه قابل تصديق و تضمين است.
شماره ركورد
223355
گرايش رشته تحصيلي
كنترل
دانشكده
مهندسي برق و كامپيوتر
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان