بررسي حمايت پرستاري و عوامل مرتبط با آن از والدين كودكان بستري در بخش هاي مراقبت ويژه مراكز آموزشي درماني منتخب رشت در سال 1401

رشت

چكيده: مقدمه: بستري شدن كودك در بيمارستان و به خصوص بخش مراقبت هاي ويژه، از ترسناك ترين حوادث زندگي والدين است. با توجه به اهميت ارائه مراقبت خانواده محور، با ارائه حمايت هاي مناسب، والدين قادر خواهند بود با موفقيت بر اين چالش غلبه كنند. هدف اين مطالعه تعيين حمايت پرستاري و عوامل مرتبط با آن از والدين كودكان بستري در بخش هاي مراقبت ويژه بود. مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت تحليلي_مقطعي بر روي 180 والد داري كودك بستري در بخش هاي مراقبت ويژه بيمارستان 17 شهريور و پورسينا با نمونه گيري در دسترس طي پنج ماه انجام شد. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه حمايت پرستاري والدين، با چهار حيطه حمايت اطلاعاتي، عاطفي، اعتبار والديني و كيفي بود. تجزيه و تحليل داده ها در سطح معنا ‌داري 05/0 با نرم افزار SPSS انجام شد. يافته ها: بر اساس نتايج، ميانگين سن والدين 32/36 و تحصيلات اكثر آنان زير ديپلم بود. همچنين ميانگين مدت بستري كودكان 37/5 روز و اكثريت، داراي مدت بستري يك تا پنج روز بودند. بيشترين ميزان حمايت پرستاري در حيطه مراقبت كيفي(84/0± 07/4) و كمترين مربوط به حيطه عاطفي (12/1± 17/3) بود. همچنين ميانگين و انحراف معيار نمره كل حمايت پرستاري 77/0± 65/3 و بالاتر از حد متوسط بود. بر اساس نتايج رگرسيون خطي چندگانه، بين نمره كل حمايت پرستاري و مدت بستري كودك ارتباط آماري معنا داري مشاهده شد (033/0=P) نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد حمايت پرستاري از شركت كنندگان، در حد مطلوبي قرار دارد. همچنين با افزايش تعداد روزهاي بستري كودك از پنج روز، حمايت پرستاري از والدين كاهش مي يافت. پيشنهاد مي گردد مطالعه اي به منظور ارتباط حمايت پرستاري با طول مدت بستري در بخش هاي مراقبت هاي ويژه كودكان انجام شود. كليد واژه ها: مراقبت پرستاري ، والدين ، كودك ، بخش مراقبت هاي ويژه كودكان .

223335

دانشگاه علوم پزشكي گيلان