بررسي ارتباط سبك زندگي مادر و نوع زايمان در مادران بستري در بخش پس از زايمان مركز آموزشي، درماني و پژوهشي الزهرا(س) شهر رشت در سال 1402

رشت

مقدمه: افزايش بي رويه ميزان سزارين يكي از جدي ترين مشكلات بهداشتي جهان محسوب مي‌گردد كه فشار زيادي بر سيستم خدمات بهداشتي و افراد خانواده تحميل مي‌كند. از عوامل احتمالي تاثيرگذلر بر نوع زايمان سبك زندگي دوران بارداري است. لذا؛ مطالعه حاضر با هدف تعيين ارتباط سبك زندگي مادر و نوع زايمان در مادران بستري در بخش پس از زايمان مركز آموزشي، درماني و پژوهشي الزهرا رشت در سال 1402 انجام گرفت. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعي– تحليلي بوده و 341 مادر بستري در بخش پس از زايمان مركز آموزشي، درماني و پژوهشي الزهرا شهر رشت در سال 1402، با روش تدريجي در آن شركت كردند. ابزار گرداوري اطلاعات، پرسشنامه اي 2 بخشي شامل اطلاعات فردي، اجتماعي و باروري و پرسشنامه سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت مادران(MHPLP) بود. داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي(آزمون t مستقل، مان_ ويتني، كروسكال_ واليس، كاي_ اسكوئر، همچنين رگرسيون لجستيك چندگانه) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: تحليل يافته ها نشان داد كه ميانگين نمره سبك زندگي بارداري در حيطه تغذيه، در مادران با زايمان سزارين و طبيعي به ترتيب70/28 و 87/33 ، در حيطه فعاليت فيزيكي 19/30 و 15/33، حيطه مراقبت ازخود94/51 و 44/55، حيطه روابط اجتماعي14/31 و 98/32، و حيطه نحوه مقابله با عوامل تنش زا54/40 و 58/43 مي‌باشد و اختلاف آماري معني داري در نمره سبك زندگي ارتقادهنده سلامت مادران بين زايمان هاي طبيعي و سزارين در تمامي حيطه ها وجود داشته است(001/0P<). نتيجه گيري: از آن جايي كه نتايج مطالعه بيانگر آن است كه مادراني كه به روش طبيعي زايمان كردند نسبت به آن هايي كه سزارين شدند؛ از سبك زندگي مطلوب تري برخوردار مي‌باشند؛ لذا اهميت نقش ماماها و ارائه دهندگان خدمات سلامت بر افزايش آگاهي مادران در رابطه با تاثير سبك زندگي سالم در بارداري و نقش آن به عنوان يكي از عوامل احتمالي در پيشگيري از سزارين بيش از پيش محرز مي‌گردد تا ازعوارض حاصل از زايمان سزارين پيشگيري به عمل آيد. كليدواژه¬ها: آبستني ، زايمان ، زايمان طبيعي ، سزارين ، سبك زندگي .

223333

دانشگاه علوم پزشكي گيلان