بررسي كيفيت خواب در بيماران اسكيزوفرني بستري و سرپايي مراجعه كننده به بيمارستان شفاي رشت در سال 1400-1401

بندرانزلي

چكيده زمينه و هدف: كيفيت خواب ارتباط مستقيمي با بهبود زندگي افراد بخصوص بيماران مبتلا به اسكيزوفرني دارد. لذا اين طرح با هدف بررسي كيفيتِ خواب در بيماران دچار اسكيزوفرني و بررسي عوامل موثر بر آن انجام شد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه به روشمقطعي- تحليلي ((Cross sectional با نمونه¬گيري به روش در دسترس تعداد 162 بيمار مبتلا به اسكيزوفرنيِ بستري و سرپايي مراجعه كننده به بيمارستان شفاي شهرستان رشت در سال 1400-1401 تحت مطالعه قرار گرفتند. بيماران براساس تشخيص روانپزشك معالج در مرحله بهبود يا بهبود نسبي بوده تا قادر به پركردن پرسش¬نامه باشند و براي افرادي كه بي¬سواد بودند پرسش¬نامه توسط دانشجوي مسئول خوانده و پر شد. ابزار گردآوري در اين پژوهش 2 پرسش¬نامه شامل پرسش¬نامه كيفيت خواب پيتزبورگ (PSQI) و پرسش¬نامه دموگرافيك شامل سن، جنس، وضعيت تاهل، شغل، محل زندگي، وضعيت هم خانگي، تحصيلات، سابقه خودكشي، مصرف مواد، سابقه ابتلا به اسكيزوفرني، مصرف داروي اعصاب، مصرف داروي مديكال، سابقه قطع داروي اعصاب و بيماري جسمي بود. داده¬ها به فرم قابل فهم وارد نرم¬افزار SPSS نسخه 26 گرديد و سطح معني¬داري نيز براي مقادير 05/0P< در نظر گرفته شد. نتايج: در اين مطالعه ميانگين سني در افراد مورد بررسي 23/12 ± 29/ 38 سال بوده و 9/51 درصد زن و مابقي مرد بودند. ميانگين شاخص كيفيت خواب پيتزبورگ (PSQI)، 24/3 ± 15/7 بود. ميانگين نمره كيفيت خواب در بيماران اسكيزوفرني با سن، جنسيت، شغل، وضعيت تاهل، محل زندگي، وضعيت هم¬خانگي، سابقه خودكشي، مصرف داروي اعصاب و مديكال و سابقه بيماري جسمي ارتباط معناداري نداشت. ميانگين نمره كيفيت خواب در بيماران اسكيزوفرني با تحصيلات، سابقه مصرف مواد، قطع دارو و طول مدت خواب ارتباط معناداري داشت بطوري¬كه ميانگين نمره كيفيت خواب بالاتري در افراد با تحصيلات راهنمايي، وجود سابقه مصرف مواد و قطع دارو و طول مدت خواب كم¬تر گزارش شد. نتيجه¬گيري: نتايج به دست آمده از اين بررسي نشان داد كه افراد مبتلا به اسكيزوفرني كيفيت خواب پاييني دارند. واژگان كليدي: اسكيزوفرني، بي¬خوابي، كيفيت خواب، اختلال خواب

222941

علوم پزشكي گيلان