بررسي ميزان ترومبوسايتوپني در بيماران مبتلا به covid-19 مراجعه كننده به اورژانس و بستري در بخش بيمارستان¬هاي آموزشي سطح شهر سنندج از اسفند سال 98 تا پايان شهريور 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: پنوموني ناشي از سندرم حاد تنفسي عفونت شديد ويروس كرونا 2 (SARS-CoV-2) در شهر ووهان كشور چين، در دسامبر 2019 ظهور پيدا كرد. يكي از شايع ترين علائم در بيماران مبتلا به COVID-19، ترومبوسيتوپني مي باشد. در اين پژوهش، ما به دنبال بررسي ميزان ترومبوسايتوپني در بيماران مبتلا به covid-19 هستيم، تا با يافتن روابطي معنادار و قابل توجه از سطح پلاكت و ميزان پيشرفت بيماري در آينده و وضيت بيمار، بتوانيم يك شاخص بيومتريك ارزشمند از آن تفسير كنيم و پروگنوز بيماران را با استفاده از آزمايشات CBC آنها تعيين نماييم. مواد و روش كار: براي اين منظور، ما مطالعها‌ي مقطعي طراحي كرده و پس از تصويب طرح، هماهنگي هاي لازم با معاونت هاي محترم و واحدهاي بيمارستان هاي آموزشي سطح شهر سنندج، شامل بيمارستان كوثر، توحيد وبعثت، مطالعه را شروع كرده و در آن، كليه بيماران مبتلا به كرونا كه سابقه ترمبوسايتوپني قبلي نداشتند و همزمان با ابتلا به كرونا به ترومبوسايتوپني نيز مبتلا شده¬ بودند و طي اسفند سال 1398 تا پايان شهريور 1401، به اين بيمارستان ها مراجعه كرده بودند را مورد بررسي قرار داديم. متغير هاي مورد نياز (شامل: سن، جنسيت، محل زندگي، زمان شروع علائم تا مراجعه، علائم حياتي در هنگام مراجعه و پيامدهاي باليني) از پرونده هاي بايگاني شده بيماران استخراج و همراه با شماره پرونده بيمار وارد چك ليست تهيه شده، شده است. يافته هاي CBC بيماران براساس شماره پرونده و با شرط نامشخص بودن نام و مشخصات بيماران توسط يك متخصص انكولوژي تفسير مي شوند كه لازم بود علائم باليني بررسي و به چك ليست اضافه شدند. سپس اطلاعات استخراج شده در چك ليست جهت تجزيه و تحليل وارد نرم افزار آماري spss 25 شدند. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata 14 انجام شده است. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شده است. نتايج: ميزان ترومبوسايتوپني با افزايش سن به ميزان 1.03 برابر (p=0.002) افرايش مييابد. همچنين شانس ترومبوسايتوپني در بين گروههاي سني 60 سال به بالاتر نسبت به گروههاي سني كمتر از 30 سال تا 3.4 برابر بيشتر بود (p=0.016). ميزان ترومبوسايتوپني در بين زن و مرد تفاوت معني داري نداشت (p=0.578). ميزان ترومبوسايتوپني و سابقه بيماري ارتباط معني داري وجود نداشت(p=0.152). شانس ترومبوسايتوپني در بين افراد با طول بستري كمتر از يك هفته نسبت به طول بستري دو هفته و بالاتر، تا 3.4 برابر (p=0.016) كمتر بود. ميزان ترومبوسايتوپني و طول مدت مصرف دارو ارتباطي وجود نداشت(p=0.396). نتيجه گيري: در كنار ساير نشانه ها و علائم باليني بيماران درگير با عفونت كويد 19، ترومبوسايتوپني نيز مي تواند يك عامل پيش بيني كننده وضعيت پروگنوز نامناسب بيماران باشد و بعنوان يك بيوماركر تشخيصي، به آن نگاه كرد تا در صورت مشاهده، با دقت و حساسيت بيشتري، مداخلات درماني در زمان مناسب و با كيفيت مورد انتظار انجام شود تا پيامد هاي باليني حاصل از بيماري، به حداقل مقدار خود رسيده و ريسك موربيديتي و مورتاليتي بيماري را تا حد توان كاهش داد. كليدواژه ها: كويد 19؛ ترومبوسيتوپني؛ پيش آگهي

222889

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ليلا عزيزخاني، رامبد مظفري