بررسي اپيدميولوژيك و پيامدهاي بيماران ترومايي بالاي 65 سال مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1398 تا 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

زمينه و هدف: در حال حاضر جهان به سرعت به سمت سالمندشدن پيش مي رود؛ كشور ايران نيز از اين امر مستثنا نيست. تروما پنجمين علت مرگ در بيماران بالاي 65 سال است و 28 درصد از اين افراد بر اثر تروما فوت مي‌كنند. لذا مطالعه حاضر با بررسي اپيدميولوژيك و پيامدهاي بيماران ترومايي بالاي 65 سال مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1398 تا 1401 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه از نوع مقطعي- توصيفي- تحليلي بر روي 400 بيماران ترومايي بالاي 65 سال مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان كوثر انجام شد. بيماراني كه پرونده آن‌ها ناقص بوده و يا مرگ بيماران قبل از ورود به اوژانس و اقدامات تشخيصي و درماني و بيماران ترومايي زير 65 سال مراجعه كننده به بيمارستان كوثر از مطالعه خارج شدند. داده هاي مورد نياز از پرونده بيماران استخراج گرديد و در چك ليست ثبت شد. متغيرهاي كمي بر اساس ميانگين و انحراف معيار و متغيرهاي كيفي با تعداد و درصد برآورد شد. آناليز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Stata 14 انجام شد. سطح معني‌داري در اين مطالعه P<0.05 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج توصيفي مطالعه نشان داد كه 57.8 درصد بيماران مرد و 42.2 درصد زن بوده است. ميانگين سن بيماران ترومايي 9.23±77.28 سال، ميانگين سطح هوشياري 3.75 ±12.25 و ميانگين مدت زمان بستري 7.57±14.51 روز بوده است. همچنين فشارخون و ديابت و بيماري‌هاي قلبي جزو بيشترين بيماري زمينه اي در بيماران مورد مطالعه بوده است. نتايج نشان داد كه شكستگي دست و بازو و ساعد(19%)، شكستگي لگن و فمور (21.8%) و آسيب به مهره‌هاي كمر(9.8%) جزو بيشترين فراوان نوع آسيب ها بوده است. سقوط و افتادن با 61.2 درصد داراي بيشترين فراواني علت وقوع تروما بوده است. 49.5 درصد بيماران ترخيص شده 17.5 درصد دچار موربيديته و 33 درصد هم فوت كرده‌اند. بيشترين فراواني علت مرگ بيماران مورد مطالعه ارست قلبي و تنفسي (46.9%) و خونريزي مغزي (48.5%) بوده است. نتايج تحليلي نشان داد كه بين سن، جنسيت و تعداد روز بستري با پيامد نهايي تروما در بيماران مورد مطالعه تفاوت معني دار آماري وجود دارد و بيماراني كه فوت كرده اكثريت مرد با ميانگين سني بالاتر و تعداد روز بستري بيشتري در بيمارستان بوده‌اند. نتيجه‌گيري: سالمندان به علت تغييرات جسمي و حركتي ناشي از افزايش سن و نامناسب بودن شرايط محيط بيشتر در معرض حوادث قرار مي گيرند. طبق نتايج اين پژوهش, تصادفات و سقوط از شايع ترين حوادث در دوره سالمندي است. با برنامه ريزي هاي جامع در زمينه كنترل و پيشگيري مي‌توان از بروز آسيب و ناتواني در اين گروه سني پرخطر پيشگيري كرد. واژگان كليدي: سالمندي؛ تروما؛ پيامد

222527

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عبدالقادر پاك نيت، جلال منوچهري