تعيين ضرايب معادله فيليپ و ضريب زبري بهينه با استفاده از شبيه سازي فاز پيشروي در آبياري نواري با مدل موج ديناميكي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

علوم و مهندسي آب

كارشناسي ارشد

آبياري سطحي يكي از رايج ترين روش‌هاي آبياري مي‌باشد اما به دليل راندمان پايين آن، تلفات آب در اين نوع سيستم چشمگير است. بر اين اساس طراحي مناسب، مديريت صحيح مصرف آب و در نتيجه افزايش راندمان آبياري سطحي از اهميت بسزايي برخوردار است. براي طراحي دقيق و مناسب آبياري سطحي اطلاع از خصوصيات و ضرايب نفوذ آب در خاك امري ضروري مي‌باشد. يكي از معادلات استفاده‌شده در اين زمينه معادله نفوذ فيليپ مي‌باشد كه به دليل سادگي مورداستفاده محققان قرارگرفته است. يك روش معمول جهت تعيين ضرايب نفوذ استفاده از استوانه مضاعف است كه در يك نقطه انجام مي‌گيرد و در آن حركت آب در سطح خاك كه در حين آبياري صورت مي‌گيرد در نظر گرفته نمي‌شود. حال‌آنكه بايستي روش تعيين ضرايب نفوذ منطبق بر روش آبياري باشد. در اين مطالعه ضرايب نفوذ معادله فيليپ و همچنين ضريب زبري مانينگ در آبياري نواري بر اساس مقايسه منحني پيشروي واقعي با منحني پيشروي محاسبه‌شده با مدل موج ديناميكي به‌صورت بهينه تعيين‌ و نتايج آن با روش استوانه مضاعف و روش دو نقطه اي ابراهيميان و همكاران مقايسه شد. پس از تعيين ضرايب در 15 نوار كشت‌شده، حجم نفوذ با قراردادن فرصت نفوذ در معادله نفوذ محاسبه و جهت تأييد روش با حجم نفوذ واقعي مقايسه شد. حجم نفوذ واقعي از تفاضل حجم ورودي و حجم خروجي به دست آمد. خطاي روش مذكور در محاسبه حجم نفوذ 53/5 درصد بود. اين در حالي است كه خطا در روش استونه مضاعف62/59 درصد و خطا در روش دو نقطه اي ابراهيميان 08/19 تعيين شد. در خاكهاي ريز بافت هر چه طول نوار بيشتر شود دقت روش در برآورد ضرايب فيليپ بيشتر مي شود، اين در حالي است كه در خاكهاي درشت بافت هر چه زمان پيشروي كه علاوه بر طول تابعي از نفوذپذيري، دبي ورودي و شيب كف بستر مي باشد بيشتر شود، دقت روش در برآورد ضرايب نفوذ فيليپ بيشتر مي شود.

222281

آبياري و زهكشي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان