• عنوان

    اثر باكتري‌هاي محرك رشد گياهي بر برخي ويژگي‌هاي فيزيولوژيك، رشد و تحمل به علفكش ايمازتاپير در يونجه

  • نويسنده اصلي

    معتمدي، مرضيه

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    كشاورزي
  • مقطع تحصيلي
    دكتري
  • چكيده
    هدف از اين بررسي معرفي و مطالعه باكتري‌هاي محرك رشد بومي يونجه با پتانسيل تعديل تنش علفكش ايمازتاپير و تحريك رشد يونجه بود. در مطالعه اول، مجموعه‌اي از اين باكتري‌ها از ناحيه ريزوسفر يونجه استخراج و سپس براساس توانايي تثبيت نيتروژن، انحلال فسفر و پتاسيم، توليد اكسين، توليد آنزيم‌هاي ليپار، پروتئاز و سلولاز و تحمل علفكش ايمازتاپير غربال شدند. براساس نتايج بدست آمده از اين مطالعه، سه گونه باكتري Serratia rubidaea (A)، Pseudomonas putida (B) و Serratia sp.(C) بيشترين پتانسيل محرك رشدي را از خود نشان دادند. در مطالعه دوم، در يك كشت گلداني، تاثير تلقيح بذر و خاك با اين باكتري‌ها و با باكتري همزيست گياه يونجه (R) Sinorhizobium meliloti بر رشد و عملكرد رقم يونجه همداني مورد بررسي قرار گرفت. آزمايش در فضاي باز و با اعمال تعداد 16 تيمار باكتريايي شامل شاهد (عدم تلقيح)، تلقيح ساده، دوگانه، سه گانه و چهارگانه با باكتري‌ها در دو سطح علفكش شامل شاهد (عدم كاربرد علفكش ) و كاربرد يك ليتر در هكتار علفكش (دوز توصيه شده در مزارع يونجه)، به صورت فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. براي آماده‌سازي مايه تلقيح، 100 ميكروليتر سوسپانسيون باكتريايي (CFU/ml 109) به 20 ميلي ليتر نوترينت براث اضافه شد و بذرها قبل از كاشت، در اين مايه تلقيح غوطه‌ور شدند. تلقيح ثانويه، يك ماه بعد از كاشت در خاك همراه با آب آبياري انجام شد. نتايج كشت گلداني نشان داد كه تمام تيمارهاي باكتريايي به غير از ABCR, BCR, BC و CR منجر به افزايش عملكرد گياه، محتواي رنگدانه هاي فتوسنتزي، جمعيت ميكروبي و فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني در هر دو شرايط كاربرد و عدم كاربرد علفكش شدند و بيشترين تاثير مثبت در تيمارهاي AB, ABR و AR مشاهده شد. كاربرد علفكش منجر به كاهش عملكرد شد ولي افت عملكرد در غالب موارد در گياهان تلقيح شده در مقايسه با گياهان تلقيح نشده كمتر بود. در مطالعه سوم، تعداد 11 تيمار باكتريايي كه در كشت گلداني از نظر ميزان تحمل علفكش و تحريك رشد يونجه به عنوان تيمارهاي برتر انتخاب شدند، در كشت مزرعه مورد استفاده قرار گرفتند. آزمايش مزرعه‌اي به صورت فاكتوريل بر مبناي طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار انجام شد. تلقيح بذر و همچنين تلقيح ثانويه در مزرعه مشابه با كشت گلداني انجام شد. در كشت مزرعه، همه تيمارهاي باكتريايي منجر به افزايش عملكرد گياه، محتواي رنگدانه‌هاي فتوسنتزي، جمعيت ميكروبي و فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني و كاهش محتواي ديواره سلولي (NDF) و ديواره سلولي بدون همي سلولز (ADF) در هر دو شرايط كاربرد و عدم كاربرد علفكش شدند و دو تيمار ABR و AR از اين نظر بهترين اثربخشي را از خود نشان دادند. كاربرد علفكش باعث كاهش صفات رشدي و غلظت NDF و ADF در گياه شد. در يك نتيجه‌گيري كلي، باكتري‌هاي ريزوسفري مورد مطالعه باعث كاهش تاثير تنش علفكش به موازات تحريك رشد گياه شدند. لذا، اين يافته‌ها مي‌تواند ديدگاه جديدي را به منظور توسعه كودهاي زيستي موثر در شرايط تنش علفكش ايجاد كنند.
  • شماره ركورد
    221900
  • گرايش رشته تحصيلي
    آگروتكنولوژي
  • دانشكده
    مهندسي كشاورزي
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان