بررسي تأثير آموزش همتايان بر عملكرد دارودرماني دانشجويان عرصه پرستاري در بخش‌هاي كودكان

رشت

چكيده مقدمه: تدريس باليني نقش بسزايي بر عملكرد فراگيران در محيط هاي آموزش باليني دارد. آموزش پرستاري كودكان به منظور كسب مهارت اجراي برنامه هاي مراقبتي متعدد از جمله دارو درماني از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و بواسطه آن دانشجويان صلاحيت باليني را با هدف ارائه مراقبت همه جانبه كسب مي نمايند. اين پژوهش با هدف تعيين تاثير آموزش همتايان بر عملكرد دارو درماني دانشجويان عرصه پرستاري در بخش هاي كودكان اجرا شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي كه به صورت پيش آزمون و پس آزمون در نيمسال اول 1401-1402 انجام شد، 56 دانشجوي كارشناسي پرستاري كه در واحد درسي كارآموزي پرستاري كودكان ترم هشتم تحصيل مي نمودند، به شيوه سرشماري مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه هاي كاراموزي به شيوه تصادفي ساده به دو گروه 28 نفره مداخله و كنترل تحت نام هاي همتايان و سنتي، تقسيم شدند. سپس گروه همتايان توسط همتا كه دانشجوي كارشناسي ارشد پرستاري كودكان بود و گروه سنتي توسط مدرس باليني كه عضو هيئت علمي گروه آموزشي پرستاري كودكان بودند، آموزش داده شدند. در دو مرحله قبل از مداخله و بعد از پايان هفت روز كارآموزي، دانشجويان هر دو گروه به‌وسيله پرسشنامه سنجش عملكرد دارودرماني محقق ساخته و پرسشنامه اطلاعات دموگرافيك مورد بررسي قرارگرفته و نمرات با يكديگر مقايسه شدند. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري توصيفي، تي مستقل، تي زوجي و كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتتند . نتايج: ميانگين سن دانشجويان در اين پژوهش برابر با 95/23 (19/3=SD) سال بود. از 56 دانشجوي مورد مطالعه، 30 نفر (6/53 درصد) زن، 1 نفر (8/1 درصد) متاهل و 42 نفر (0/75 درصد) علاقه‌مند به رشته پرستاري بودند. ميانگين معدل دانشجويان برابر با 94/17 (88/0=SD) بود. ميانگين نمره كل عملكرد دارو درماني قبل از مداخله در گروه همتايان برابر با 43/5+_ 97/67 و بعد از مداخله83/4 +_ 28 /79 و همچنين در گروه سنتي قبل از مداخله 89/1+_ 29/66 و بعد از مداخله برابر با 43/5+_ 51/75 بوده است. نتايج بيانگر آن است ميانگين نمره كل عملكرد دارودرماني دانشجويان در هر دو گروه در مرحله بعد از مداخله به صورتي معني‌دار افزايش يافته است ا(001/0>P)اما تفاوت آماري معني‌داري بين نمره كل عملكرد دارودرماني دانشجويان در دو گروه‌ در مرحله بعد از مداخله وجود نداشت. ميانگين نمرات حيطه‌هاي عملكرد دارودرماني دانشجويان بعد از مداخله بين گروه‌هاي سنتي و همتايان نشان داد فقط ميانگين نمرات حيطه آماده‌كردن وسايل بعد از مداخله در گروه آموزش همتايان به صورتي معني‌دار( 57/3 واحد )و حيطه همكاري بيمار/همراه بيمار به صورتي معني‌دار( 74/3 واحد )بالاتر از گروه سنتي بود (05/0>P). نتيجه گيري: باتوجه به وجود تفاوت نمره در چندين حيطه آموزشي و عدم تفاوت قابل توجه نمره كل عملكرد دارودرماني در دو روش، استفاده از آموزش همتايان به عنوان يك روش تدريس تكميلي در كنار روش سنتي، در دروس نظري و عملي پيشنهاد مي شود. كليد واژه ها: آموزش پرستاري ، پرستاري كودكان ، دارو درماني ، دانشجويان پرستاري .

221526

دانشگاه علوم پزشكي گيلان