ارتباط بين توانمندي‌هاي منش و شكست‌هاي شناختي با خوش‌بيني مسير شغلي: بررسي نقش ميانجي افكار شغلي

2/22/2023 12:00:00 AM

پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط توانمندي‌هاي منش و شكست‌هاي شناختي با خوش‌بيني شغلي با بررسي نقش ميانجي افكار شغلي انجام شد. پژوهش از نوع كاربردي و روش پژوهش، همبستگي و مبتني بر مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه‌هاي شهر اصفهان بود و از اين بين تعداد 382 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزارهاي اين پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي توانمندي‌ها و فضائل منش پترسون و سليگمن (2004)، شكست‌هاي شناختي برودبنت و همكاران (1982)، خوش‌بيني شغلي روتينگهاوس و همكاران (2005) و افكار شغلي سمپسون و همكاران (1996) بود. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل همبستگي پيرسون و تحليل معادلات ساختاري با كمك نرم‌افزارهاي spss-26 و amos-24 انجام شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه بين متغير توانمندي‌هاي منش با خوش‌بيني شغلي، رابطه مثبت و معني‌داري وجود دارد (001/0>P)؛ ولي بين متغيرهاي شكست‌هاي شناختي (001/0>P) و افكار منفي شغلي (001/0>P) با خوش‌بيني شغلي، رابطه منفي و معني‌داري وجود دارد و در اين بين، افكار شغلي نقش ميانجي دارد. همچنين نتايج نشان داد هرچه توانمندي‌هاي منش فرد بيشتر باشد، خوش‌بيني شغلي نيز افزايش و در نتيجه، افكار منفي شغلي كاهش پيدا مي‌كند و وجود شكست‌هاي شناختي بيشتر در فرد، باعث كاهش خوش‌بيني شغلي و افزايش افكار منفي شغلي مي‌شود. با توجه به اين يافته‌ها، مي‌توان نتيجه گرفت كه برنامه‌ريزي جهت افزايش توانمندي‌هاي منش در دانشجويان و در عين حال، كاهش شكست‌ها و خطاهاي شناختي، مي‌تواند خوش‌بيني شغلي آن‌ها را افزايش دهد.

221443

دانشگاه اردکان

رضاپور ميرصالح ياسر Rezapour mirsaleh Yaser