ساخت و مشخصه يابي نانوحامل‌هاي هوشمند مگنتيت پلي‌نايپم پلي‌كاپرولاكتون حاوي داروي دوكسوروبيسين براي درمان سرطان

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي مواد

كارشناسي ارشد

فراگرمايي به عنوان يك روش جديد در درمان سرطان و با افزايش دماي بافت سرطاني بدون آسيب رساندن به بافت هاي سالم و بدون نياز به جراحي و با پروسه ي بهبودي سريع تر نسبت به در مان هاي قديمي تر بسيار مورد توجه قرار مي گيرد. براي رسيدن به دماي مورد نياز براي از بين بردن بافت هاي سرطاني مي توان از نانو ذرات مغناطيسي بهره برد. هدف از اين پژوهش ساخت و مشخصه يابي نانو حامل هاي پلي نايپم – پلي كاپرولاكتون حاوي مگنتيت است. در همين راستا ابتدا نانو ذرات مغناطيسي مگنتيت به روش متداول هم رسوبي سنتز شده و با كمك الگوي پراش پرتوي ايكس، ميكروسكوپ الكتروني روبشي و مغناطيس سنج ارتعاشي، خلوص و اندازه نانو بلورهاي مگنتيت، اندازه و مورفولوژي نانو ذرات و خواص مغناطيسي نانو ذرات مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج تصاوير ميكروسكوپ الكتروني، نانوذرات با اندازه 10±72 نانومتررا نشان داد. همچنين مغناطيس سنج ارتعاشي، مغناطش اشباع emu/g 69.63را براي اين نانوذرات نشان مي‌دهد،نتايج پراش پرتوايكس نيز ساختار مگنتيت باشبكه اسپينلي را تاييد مي‌كند. در ادامه با استفاده از الكترواسپري مقادير 5، 10 و 15 درصد وزني مگنتيت وارد ساختار پليمري پلي‌نايپم-پلي‌كاپرولاكتون شد. جهت اطمينان از حضور پوشش آزمون هاي پراش پرتوي ايكس، ميكروسكوپ الكتروني روبشي و مغناطيس سنج ارتعاشي نيز مجددا انجام گرديد. نتايج نشان مي دهد كه با افزايش غلظت نانو ذرات به دليل تغيير در گرانروي محلول، اندازه نانو ذرات از 390 نانومتر تا 310 نانومتر كاهش يافت. همچنين حضورنانوذرات مگنتيت در ساختارپوشش پليمري به كمك پراش پرتو ايكس و طيف سنجي مادون قرمز تاييد شد، مغناطش اشباع اين نانوذرات عدد emu/g 2.41را براي نانوذرات حاوي 15 درصد مگنتيت نشان داد كه عدد مناسبي براي استفاده در زمينه فراگرمايي مي‌باشد. بارگذاري داروي ضد سرطان دوكسوروبيسين در نانو ذرات حساس به دماي پلي نايپم- پلي كاپرولاكتون به منظور افزايش بازده درماني مورد بررسي قرار گرفت. براي ايجاد امكان بارگذاري دارو سطح نانو ذرات با عامل احيايي سيتريك اسيد پوشش داده شد كه براي اطمينان از ايجاد پيوند هاي شيميايي ميان دارو و نانوذرات مجددا طيف سنجي مادون قرمز با روش تبديل فوريه نيز انجام شد. رهايش داروي كنترل شده در نانو ذرات در دو pH متفاوت 5.1 و7.1 و در دو دماي متفاوت 37 درجه و 41 درجه سانتي‌گراد انجام شد. نتايج، رهايش كنترل شده دارو را به دليل تورم ساختار را در مدت زمان 96 ساعت نشان داد، كه به ترتيب رهايش18.3 درصدي در pH مساوي 5.1 و رهايش 13.8 درصدي در pH مساوي 7.1 در عدم حضور نانوذرات مگنتيت و در حضور اين نانوذرات به ترتيب مقادير 15 و 9.98 درصدي را نشان داد، همچنين مقادير 24و 18.22 درصد از دارو در در عدم حضور ذرات مگنتيت و مقادير 19 و 15.53 درصد دارو در حضور نانوذرات به ترتيب درpH هاي 5.1 و 7.1 و در مدت زمان 5 ساعت و در دماي 41 درجه رهايش يافت.

221121

شناسايي و انتخاب مواد مهندسي

مهندسي مواد

دانشگاه صنعتي اصفهان