بررسي اثر عصاره آبي و الكلي گل هميشه بهار (Calendula officinalis) در مهار رشد عوامل قارچي جدا شده از عفونت¬هاي جلدي ناشي از سوختگي در شرايط in vitro

بندرانزلي

عنوان: بررسي اثر عصاره آبي و الكلي گل هميشه بهار (Calendula officinalis) در مهار رشد عوامل قارچي جدا شده از عفونت¬هاي جلدي ناشي از سوختگي در شرايط in vitro. سابقه و هدف: امروزه تعداد زيادي از داروهاي ضدقارچي در دنيا توليد مي¬شوند، اما مساله اصلي مقاومت دارويي به اين درمان¬ها مي¬باشد و به همين دليل يافتن درمان¬هاي جديد و يا موادي كه اثر ضدقارچي داشته باشند همواره مورد توجه پژوهش¬گران حوزه¬هاي مختلف مي¬باشد. لذا در اين تحقيق به بررسي اثرات ضدقارچي عصاره گل هميشه بهار برروي عوامل قارچي جدا شده از عفونت¬هاي جلدي ناشي از سوختگي پرداخته شده است. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه تجربي، عصاره¬هاي آبي و الكلي گل هميشه بهار با روش خيساندن تهيه شدند. حداقل غلظت مهاركنندگي (MIC) و حداقل غلظت كشندگي (MFC) عصاره¬هاي آبي و الكلي گل هميشه بهار عليه ايزوله-هاي مخمري (كانديدا آلبيكنس، كانديدا تروپيكاليس، كانديدا پاراپسيلوزيس، كانديدا كروزه¬اي، كانديدا گلابراتا، تريكوسپورون آساهي، رودوتورولا موسيلاژينوزا، و رودوتورولا دايرننسيس) و رشته¬اي (آسپرژيلوس فلاووس، آسپرژيلوس فوميگاتوس، آسپرژيلوس نايجر، رايزوپوس اوريزه آ، آلترناريا آلترناتا، فوزاريوم اكسيسپوروم، و كلادوسپوريوم كلادوسپوريوئيدس) به روش ميكرودايلوشن (پروتكل CLSI) تعيين گرديد. يافته¬ها: همه ايزوله¬هاي مخمري مورد آزمون به عصاره آبي گل هميشه بهار مقاوم بودند، درحالي¬كه همه ايزوله¬هاي مخمري بجز كانديدا تروپيكاليس به عصاره الكلي گل هميشه بهار حساس بودند. MIC وMFC عصاره الكلي گلبرگ گياه هميشه بهار براي كانديدا آلبيكنس و كانديدا پاراپسيلوزيس 103×256 ميكروگرم برميلي ليتر، براي كانديدا كروزه¬اي و كانديدا گلابراتا 103 × 128 ميكرو گرم برميلي ليتر، براي رودوتورولا موسيلاژينوزا، و رودوتورولا دايرننسيس 103 × 16 ميكرو گرم برميلي ليتر، و براي تريكوسپورون آساهي 103 × 8 ميكرو گرم برميلي ليتر بود. در ميان عوامل رشته¬اي فقط عوامل آسپرژيلوسي به عصاره آبي گل هميشه بهار حساس بودند. MIC وMFC عصاره آبي گلبرگ گياه هميشه بهار براي آسپرژيلوس فلاووس و آسپرژيلوس فوميگاتوس 103×128 ميكروگرم برميلي ليتر و براي آسپرژيلوس نايجر 103 × 8 ميكرو گرم برميلي ليتر بود. در اين مطالعه تنها آلترناريا آلترناتا و كلادوسپوريوم كلادوسپوريوئيدس به عصاره الكلي گل هميشه بهار مقاوم بودند. MIC و MFC عصاره الكلي گلبرگ گياه هميشه بهار براي آسپرژيلوس فلاووس و آسپرژيلوس فوميگاتوس 103×256 ميكروگرم برميلي ليتر، براي آسپرژيلوس نايجر 103 × 128 ميكرو گرم برميلي ليتر و براي رايزوپوس اوريزه آ، و فوزاريوم اكسيسپوروم 103 × 4 ميكرو گرم برميلي ليتر بود. نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد عصاره الكلي گل هميشه بهار مي¬تواند جايگزين مناسبي براي داروهاي ضدقارچي در درمان عفونت زخم سوختگي ناشي از عوامل قارچي (مخمري و رشته¬اي) باشد. واژگان كليدي: گل هميشه بهار، عصاره آبي، عصاره الكلي، عفونت قارچي زخم سوختگي، قارچ مخمري، قارچ رشته-اي

220984

علوم پزشكي گيلان