تعيين اثر بخشي Remote Ischemic Postconditioning در درمان بيماران با سكته مغزي ايسكميك- كارآزمايي باليني تصادفي

بندرانزلي

زمينه و هدف: سكته مغزي (AIS) يكي از دلايل عمده مرگ و مير و ناتواني در سراسر جهان است و تأثيرات نورولوژيكي آن ويرانگر و دائمي است. اگر بتوان با روش درماني كارآمد تر از آنچه كه اكنون به عنوان درمان روتين اين بيماران استفاده مي شود، عملكرد بيماران را پس از وقوع سكته مغزي بهبود بخشيد، ميتوانيم علاوه بر كاهش وابستگي آن ها ضرر هاي مالي بسيار را نيز جبران نمود. RIPC يكي از استراتژي هاي مناسب براي مقابله با عوارض ناشي از ايسكمي مي باشد. ثابت شده است كه در مغز و نورون ها، RIPC با مكانيسم هايي همچون فعال كردن سيستم هاي دفاعي داخلي كه منجر به آزادسازي پيغام هاي شيميايي مثل آنتي اكسيدان ها، پروتئين هاي شوك گرمايي (Heat shock proteins) و BDNF، MMP9 و فاكتورهاي رشد موجب كاهش صدمات اكسيدان ها و مانع رخداد فرايندهايي مي شود كه موجب التهاب مي شوند. بنابراين يكي از اصلي ترين اهداف ما در اين پژوهش تاييد كارايي بالاي RIPC در اين بيماران مي باشد. مواد و روش ها: مطالعه ي حاضر از نوع كارآزمايي باليني دوسوكور مي باشد كه در بيمارستان پورسيناي شهر رشت، استان گيلان انجام شده است. حجم نمونه شامل تمام موارد ايسكمي مغزي كه بر اساس معيارهاي ورود و خروج وارد مطالعه مي شوند. تعداد كل بيماران ثبت شده در مطالعه با احتساب ريزش 80 نفر در هر گروه مي باشد. تجزيه و تحليل داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. نتايج: مقايسه ميانگين مدت زمان بستري در دو گروه تفاوت معناداري وجود ندارد. ميزان عملكرد شناختي طبق معيار NIHSS، MRS از بذو پذيرش تا روز 90 پيگيري داراي روند كاهشي بوده است و در سطح معناداري 5 درصد، بين ميانگين مقادير گزارش شده تفاوت معنادار بوده است (P<0.001). نتيجه گيري: در يك نتيجه گيري كلي مي توان چنين گفت كه استفاده از روش درمان جديدRIPC مي تواند سب بهبود بيشتر عوارض ناشي از سكته حاد در بيماران شده و در كنار مقرون به صرفه تر و ايمن تر بودن، كاهش عوارض را نيز به همراه داشته باشد. واژگان كليدي: RIPC(Remote ischemic post conditioning)، سكته ي مغزي ، هيپوكسي ، NIHSS ،MRS

220938

علوم پزشكي گيلان