بررسي ارزش تشخيصي راديوگرافي ديجيتال پري اپيكال در تعيين تطابق لبه اي روكش هاي دنداني زيركونياي مونوليتيك اپك، ليتيوم دي سيليكات و متال-سراميك

دانشكده دندانپزشكي رشت

زمينه و هدف: تطابق لبه اي يكي از فاكتورهاي كليدي در موفقيت بلند مدت درمان پروتز ثابت مي باشد. راديوگرافي، يك ابزار تشخيصي مهم در كنار معاينات باليني، جهت بررسي تطابق لبه اي محسوب مي شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين ارزش تشخيصي راديوگرافي ديجيتال پري اپيكال جهت شناسايي تطابق لبه اي روكش هاي تمام سراميك و متال-سراميك انجام گرفت. روش كار: در اين مطالعه آزمايشگاهي، سه روكش دنداني زيركونياي مونوليتيك، ليتيوم دي سيليكات و متال-سراميك براي يك دندان پره مولر كشيده شده سالم فك پايين، ساخته شدند. روكش ها به يك كاليپر ديجيتال، كه امكان تغيير گپ مارجينال را فراهم مي كرد، متصل شدند. در مجموع 8 مقدار عددي از 0 تا 500 ميكرومتر اندازه گيري شد و از هر كدام در زواياي 0 و 10- و 20- و 30- درجه راديوگرافي ديجيتال پري اپيكال تهيه گرديد. از 8 مشاهده گر دندانپزشك خواسته شد كه مارجين روكش ها را از طريق تصاوير راديوگرافي به عنوان «قابل قبول» يا «غيرقابل قبول» ارزيابي نمايند. سپس، با استفاده از ضرايب كاپا كوهن و كاپا فليس اقدام به تحليل نتايج شد. (گپ مارجينال بالاتر از 150 ميكرومتر به عنوان غيرقابل قبول در نظر گرفته شده است.) يافته‌ها: توافق ميان دندانپزشكان و گلد استاندارد گپ مارجينال، براي روكش متال-سراميك poor(084/0k=) و براي روكش هاي ليتيوم دي سيليكات و زيركونيا Fair(به ترتيب 329/0k= و 263/0k=) گزارش شد. ميزان صحت تشخيصي به تفكيك گپ، از نظر آماري معني دار نبود(p>0.05). در ارزيابي راديوگرافيك هر 3 نوع روكش مورد بررسي، پاسخ هاي منفي كاذب براي گپ مارجينال بيشتر از مثبت كاذب گزارش شد. تمامي نتايج در سطح اطمينان 95% محاسبه شدند. نتيجه‌گيري: راديوگرافي ديجيتال پري اپيكال در زواياي مختلف، بدون استفاده از معاينه باليني، دقت كافي را براي سنجش تطابق لبه اي و متعاقبا تاييد يا رد رستوريشن هاي فول كاوريج ندارد. كليد‌واژه‌ها: تطابق لبه اي - گپ مارجينال - روكش دنداني - راديوگرافي ديجيتال

220930

علوم پزشكي گيلان