ارزيابي ضخامت بافت نرم در ناحيه كام سخت در بيماران كانديداي پيوند لثه مراجعه كننده به كلينيك دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در رشت برحسب فنوتايپ لثه و شكل كام در سال 1401

دانشكده دندانپزشكي رشت

مقدمه: براي برداشت بافت نرم از كام براي بهبود وضعيت لثه در بيماران، نياز به ارزيابي ضخامت بافت نرم در جمعيت هاي مختلف از لحاظ نژادي برحسب متغيرهاي مختلف مثل شكل كام و فنوتايپ لثه وجود دارد. بنابراين هدف از اين مطالعه، ارزيابي تاثير فنوتايپ لثه و شكل كام روي ضخامت بافت نرم كام در بيماران كانديد جراحي پيوند لثه است. مواد و روش ها: در اين مطالعه تحليلي-مقطعي، 60 بيمار بالغ بين 38-20 ساله كه كانديد پيوند لثه بودند در دوجلسه مالقات شدند؛ در جلسه اول؛ فنوتايپ لثهاي هر بيمار )نازك يا ضخيم( مشخص و از فك باال با ماده آلژينات قالبگيري شد. پس از ساخت كست گچي و رسم خط ميدپاالتال، 15 نقطه روي سه خط به موازات مارژينال ريج در فواصل 3 ،8 و 12 ميلي متري دندان هاي كانين تا مولر دوم روي هر كست رسم گرديد و براي هر كست يك استنت آكريلي با 15 سوراخ ساخته شد. زاويه عمق كام توسط يك سيم گيج 23 و با استفاده از نقاله اندازه گيري و عمق كام به سه دسته medium, flat و steep طبقه بندي شد. در جلسه بعدي، پس از تزريق بيحسي موضعي و با استفاده از استنت، ضخامت بافت نرم كام در 15نقطه به روشsounding bone اندازه گيري شد.Mann- و Tukey test ،ANOVA ،Independent t-test از پژوهش دادههاي تحليل جهت U Whitney و s'Spearman استفاده شد. معني داري در تمام آزمون ها 05.0<P در نظر گرفته شد. نتايج: ارتباط معني داري بين ميانگين ضخامت كام با شكل كام و فنوتايپ لثه مشاهده نشد اما در ناحيه پرمولر دوم در بعضي فواصل ضخامت مخاط در زنان كمتر از مردان بود و بين سن و ضخامت مخاط كام رابطه عكس وجود داشت. نتيجه گيري: فواصل 3 تا 12 ميلي متري دندانهاي پرمولر اول و پرمولر دوم، با بيشترين ميانگين ضخامت بافت نرم كام در بين نمونه ها بعنوان بهترين نواحي براي برداشت گرفت پيشنهاد ميشود. كلمات كليدي: پروبينگ، مخاط دهان، كام، گرفت

220924

علوم پزشكي گيلان