بررسي دانش، نگرش و عملكرد دندانپزشكان عمومي شهر رشت درمورد سرطان دهان در سال 1401

دانشكده دندانپزشكي رشت

مقدمه: سرطان دهان اصطلاحي گسترده شامل تعدادي از بدخيمي هاي ناحيه دهان مي باشد. بدخيمي هاي دهاني معمولا در مراحل پيشرفته تشخيص داده مي شوند و با ناتواني و مرگ و مير بالايي همراه هستند. تشخيص به موقع و زودهنگام بيماري توسط دندانپزشكان كه به صورت معمول دهان بيماران را معاينه مي كنند در كميت و كيفيت زندگي بيماران تاثير چشمگيري خواهد داشت. شيوع رو به افزايش اين بيماري، اهميت باليني آن و نقش كليدي دندانپزشكان سبب شد تا اين مطالعه با هدف بررسي دانش، نگرش و عملكرد دندانپزشكان عمومي شهر رشت در مورد سرطان دهان در سال 1401 انجام شود. مواد و روشها: در اين مطالعه تحليلي ـ مقطعي تعداد 129 نفر از دندانپزشكان عمومي شهر رشت به صورت نمونه گيري تصادفي ساده ازطريق جداول اعداد تصادفي براساس ليست دندانپزشكان عمومي معاونت درمان دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1401 مورد بررسي قرار گرفتند. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته 4 بخشي شامل اطلاعات فردي، اجتماعي و شغلي، دانش(9 سوال)، نگرش( 7 سوال) و عملكرد( 8 سوال) بود كه پس از تاييد روايي و پايايي مورد استفاده قرار گرفت. جهت تجزيه تحليل داده هاي جمع آوري شده از آزمون chi-square و تست دقيق فيشر (جهت مقايسه وضعيت دانش، نگرش و عملكرد برحسب متغيرهاي فردي و اجتماعي) و ضريب همبستگي پيرسون (جهت بررسي همبستگي نمرات دانش، نگرش و عملكرد) استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده SPSS نسخه 26 بود و سطح معناداري در تمام آزمون ها p<0/05 درنظر گرفته شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار نمره دانش در افراد مورد مطالعه 5/39±1/96 بوده و اكثريت (1/48 درصد) از سطح دانش متوسطي برخوردار بودند. دانش با سه متغير سن، مدت زمان فراغت از تحصيل و دانشگاه فارغ التحصيل دولتي رابطه منفي و معناداري داشت. ميانگين نمره نگرش شركت كنندگان 26/4±2/72 بوده و نگرش اكثريت ( 9/65 درصد) افراد مثبت بيان شد. نگرش افراد با هيچ يك از متغيرهاي فردي، اجتماعي رابطه معناداري نداشت. ميانگين نمره عملكرد دندانپزشكان 18/18±2/53 بوده و اكثريت (6/63 درصد) سطح عملكرد متوسطي در مورد سرطان دهان داشتند. عملكرد افراد تنها با شركت در دوره هاي بازآموزي رابطه مثبت و معناداري داشت. مقايسه همبستگي سه حيطه دانش، نگرش و عملكرد نشان داد كه ميان عملكرد و دانش و همچنين نگرش و دانش يك همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. نتيجه¬ گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه مشخص شد كه ميزان دانش و عملكرد اكثريت دندانپزشكان در مورد سرطان دهان در سطح متوسط مي باشد كه ميتواند تهديدي واقعي در برابر پيشگيري و تشخيص زودهنگام سرطان دهان تلقي گردد. علاوه بر نياز به تاكيد و توجه خاص به آموزش دانشجويان دندانپزشكي در حيطه سرطان دهان، با توجه به كاهش ميزان دانش با افزايش سن و زمان فراغت از تحصيل و همبستگي آن با عملكرد، لزوم تلاش پيوسته براي ارتقاي آموزشي دندانپزشكان با بهره گيري از برنامه هاي آموزش مداوم كارآمد و هدفمند بخوبي نمايان است. كليد واژه ها: سرطان دهان، دندانپزشك، دانش، عملكرد، نگرش

220902

دانشگاه علوم پزشكي گيلان