تاثير سطوح مختلف آبياري و مديريت كودي (نيتروژن، كلات آهن و روي) بر شاخص هاي كيفي سيلاژ ذرت تحت دو سيستم آبياري قطره اي نواري سطحي و زيرسطحي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

كشاورزي

كارشناسي ارشد

چكيده كمبود منابع آب از عمده عوامل محدود كننده كشاورزي در جهان مي¬باشد. با توجه به اهميت استمرار و توسعه كشاورزي به جهت تامين امنيت غذايي، پژوهشگران به دنبال روش¬هاي افزايش كمي و كيفي توليدات كشاورزي هستند. اين تحقيق با هدف يافتن بهترين مديريت¬هاي آب و تغذيه نيتروژن، آهن و روي براي ذرت علوفه¬اي به منظور افزايش كيفيت سيلاژ حاصل از اين علوفه و همچنين افزايش عملكرد و بهره¬وري آب انجام شد. تيمارهاي آزمايشي شامل دو سيستم آبياري، سه سطح آبياري و دو سطح تغذيه آهن و روي بودند كه در قالب طرح بلوك¬هاي كامل تصادفي با آرايش اسپليت اسپليت پلات با سه تكرار اجرا شدند. دو سيستم آبياري شامل آبياري قطره¬اي سطحي (DTI) و قطره¬اي زيرسطحي (SDI) بودند. در SDI سه سطح آبياري شامل آبياري كامل (W1)، تنش ملايم آبياري با تامين 85 درصد نياز خالص آبياري(W2) و تنش متوسط آبياري با تامين 75 درصد نياز خالص آبياري (W3) با دو تيمار ريزمغذي شامل كاربرد (FZ1) و عدم كاربرد (FZ2) ريزمغذي¬هاي آهن و روي اعمال شد و نيتروژن در اين تيمارها يكسان و به ميزان 150 كيلوگرم در هكتار بود. در DTI علاوه بر تيمارهاي ذكر شده، دو سطح نيتروژن 150 كيلوگرم در هكتار (N1) و 200 كيلوگرم در هكتار (N2) اعمال گرديد. پس از برداشت، 102 روز از كشت، علوفه¬ي حاصل از اين تيمارها به مدت 120 روز در سيلوهاي آزمايشگاهي نگهداري شد و سپس شاخص هاي كيفي درصد پروتئين خام (CP)، درصد ماده خشك(DM)، ،ديواره سلولي(NDF) و ديواره سلولي منهاي همي سلولز (ADF)و درصد خاكستر (ASH) اندازه گيري شد. همچنين شاخص¬هاي عملكرد علوفه تازه (TW) و عملكرد خشك سيلاژ (TB) و عملكرد پروتئين سيلاژ توليدي در هكتار (TP) وبهره وري آب (WP) و بهره¬وري آب آبياري (WPI) محاسبه و تحليل شد. در مقايسه دو سيستم آبياري مشاهده شد كه بكارگيري SDI سبب كاهش NDF و ADF و ASH و همچنين افزايش 31 درصدي TB شد. اعمال تنش متوسط با افزايش NDF و ADF سبب كاهش كيفيت سيلاژ شد و عملكردها تحت تاثير تنش¬هاي آبياري كاهش قابل توجهي داشتند. مصرف ريزمغذي¬ها بر كيفيت سيلاژ هر دو سيستم آبياري تاثير معني داري نداشتند ولي عملكرد TB و بهره¬وري آب آبياري را در آبياري قطره اي سطحي افزايش داد. در DTI تاثير افزايش سطح نيتروژن بر شاخص هاي زراعي مثبت بود و عملكرد خشك سيلاژ با افزايش 6/18 درصدي به مقدار 18239 كيلوگرم در هكتار رسيد. همچنين افزايش مصرف نيتروژن همزمان با مصرف كلات آهن و روي سبب افزايش 37 درصدي عملكرد خشك سيلاژ شد. بهترين سيلاژ از لحاظ كيفيت و كميت در آبياري كامل تحت سيستم آبياري زيرسطحي همراه با مصرف كلات آهن و روي مشاهده شد كه ميزان TB در اين تيمار 23306 كيلوگرم در هكتار بود.

220854

آباياري و زهكشي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان