بررسي ارتباط ويژگي هاي شخصيتي با مصرف مواد و داروهاي محرك در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1401

بندرانزلي

مقدمه: با توجه به اينكه دانشجويان بخش عظيمي از جامعه امروز كشور را تشكيل مي دهند، نسبت جمعيتي اين گروه، پتانسيل آسيب پذيري جامعه نسبت به آسيب هاي اجتماعي را بالا مي برد. اين مسئله ضرورت تحقيق و كسب آگاهي درباره ويژگي هاي شخصيتي كه منجر به گرايش و نگرش مثبت به اعتياد و مواد مخدر مي شوند را بيشتر مي كند. در اين مطالعه به بررسي ارتباط ويژگي هاي شخصيتي با سوءمصرف داروهاي محرك در دانشجويان پزشكي رشت پرداختيم، شيوع و فراواني مصرف مواد و داروهاي محرك را در اين دانشجويان سنجيديم و مشخص شد كه در كدام يك از تيپ هاي شخصيتي مصرف داروهاي محرك بيشتر است. مواد و روش¬ها: اين مطالعه تحليلي- مقطعي در جامعه آماري 232 نفر از دانشجويان رشته پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال¬ 1401 انجام شد. ابزار گردآوري اطلاعات در اين پژوهش شامل چك ليست اطلاعات دموگرافيك دانشجويان، پرسشنامه سنجش صفات پنج گانه شخصيتي(NEO)، پرسشنامه غربالگري مصرف مواد DAST-10 بود. داده ها واردنرم افزار SPSS نسخه 26 گرديد و سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: براساس يافته هاي اين مطالعه 8/16 درصد از دانشجويان مصرف داروهاي محرك داشتند. بيشترين علت مصرف، افزايش تمركز با 7/48 درصد گزارش شد. ميانگين سن شروع مصرف، 27/3 ± 72/20 سال بود. در مردان 3/22 درصد و در زنان 8/9 درصد مصرف داروهاي محرك داشتند. افراد مجرد 4/15 درصد و افراد متاهل 5/45 درصد مصرف داروهاي محرك را گزارش كردند. بين ويژگي هاي شخصيتي برون گرايي، اشتياق به تجربيات جديد و وظيفه‌ شناسي با سابقه مصرف داروهاي محرك ارتباط معناداري مشاهده شد (05/0>p). بطوريكه ميانگين نمره برون گرايي و وظيفه‌ شناسي در افرادي كه مصرف داروهاي محرك داشتند پايين¬تر بود. نتيجه¬گيري: هرچه ميزان توافق پذيري، وظيفه گرايي و گشودگي به تجربه در يك فرد پايين باشد، ميزان گرايش شخص به مواد مخدر و اعتياد افزايش پيدا مي كند. همچنين يافته ها نشان مي دهد كه افرادي كه از محرك‌ها (مانند آمفتامين و مت آمفتامين) استفاده مي‌كنند در برون‌گرايي و اشتياق به كسب تجربيات جديد نمرات بالاتر و در سازگاري و وظيفه‌شناسي نمرات پايين تري را معمولا كسب مي‌كنند. همچنين مصرف دارو هاي محرك با فراواني قابل توجهي در يك سال گذشته در جامعه دانشجويان پزشكي مقطع پزشكي عمومي وجود دارد و با متغيرهاي مهمي مانند جنس، وضعيت تاهل و شكل سكونت دانشجويان ارتباط دارد. نتايج به دست آمده از مطالعه حاضر و ساير مطالعات انجام شده در كشور نشان مي دهد كه گرايش رو به افزايش از مصرف اين داروها در گروه هدف وجود دارد. به نظر مي رسد مسائل اخلاقي و پيامدهاي سلامتي ناشي از مصرف قابل طرح و بررسي باشد و بايد نگاه ويژه اي به ارتباط مسائل ناشي از كار سنگين آموزشي و انگيزه مصرف محرك ها در اين گروه از دانشجويان داشت. توجه به اين عوامل دموگرافيك به همراه بررسي وضعيت ويژگي هاي شخصيتي دانشجويان به عنوان عوامل مستعد كننده به پذيرش مصرف و تداوم آن در طرح ريزي و ارايه راهكارهاي پيش گيرانه مصرف محرك ها مي تواند مفيد باشد. كليدواژه¬ها: ويژگي هاي شخصيتي، مصرف مواد، داروهاي محرك، دانشجويان پزشكي

220846

علوم پزشكي گيلان