بررسي ميزان رعايت حريم خصوصي و عوامل مرتبط با آن در بيماران كرونايي بيمارستان رازي شهرستان رشت در سال 1401

بندرانزلي

زمينه و هدف: حريم شخصي يك اصل اساسي انساني است و به عنوان حق بنيادين هر انسان، يك نياز مهم و ضروري است كه رعايت آن در سازمان هاي ارائه دهنده مراقبت هاي بهداشتي و پرستاري الزامي مي‌باشد. با توجه به پيامدهاي بسيار و ناهنجار نقض حريم بيمار مبتلا به كرونا نظير افزايش اضطراب، استرس، برانگيخته شدن رفتارهاي پرخاشگرانه و خشونت آميز و مسئله‌ي بسيار مهم‌تر از آن، پنهان كردن بخش‌هايي از شرح حال و يا سابقه پزشكي توسط بيمار به دليل نگراني از نقض حريم خود، اين پژوهش با هدف بررسي ميزان رعايت حريم خصوصي و عوامل مرتبط با آن در بيماران كرونايي انجام شد. مواد و روش ها: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي توصيفي- تحليلي بوده و جمعيت مورد مطالعه آن شامل بيماران كرونايي بستري در بيمارستان رازي مي‌باشد. ابزار اندازه گيري اين مطالعه پرسشنامه ي سه قسمتي است كه قسمت اول شامل اطلاعات دموگرافيك بيمار و وابسته به بيماري شامل سن، جنس، وضعيت تاهل، سطح تحصيلات، مدت بستري، سابقه ي بستري ... بود. بخش دوم و سوم متشكل از 12 سوال رعايت حريم خصوصي در حيطه‌ي قلمرو انساني و 18 سوال مربوط به رعايت حريم خصوصي در حيطه ي فضاي شخصي بيماران توسط كادر درمان است. پس از جمع آوري اطلاعات مطالعه داده ها وارد نرم افزار spss نسخه 26 گرديده و سطح معناداري p<0.05 در نظر گرفته شد. نتايج: اين پژوهش شامل 145 بيمار مبتلا به كوويد-19 با ميانگين سني 54±14 سال بوده است. پ اكثريت نمونه ها در گروه سني بالاي 50 سال بوده اند (62%). از لحاظ جنس اكثريت مرد (66.2 %) و از لحاظ تاهل اكثريت متاهل (81.4%) بوده‌اند. بطور كلي وضعيت حريم خصوصي وضعيت خوبي داشته است اما رعايت حريم خصوصي در حيطه قلمرو انساني تنها در 10.3% موارد خوب بوده است. گروه سني 69 – 60 و 70 سال به بالا در قلمرو انساني و 70 سال به بالا در حيطه فضاي شخصي، كمترين ميانگين رعايت حريم خصوصي را داشته‌اند. ميانگين نمره رعايت حريم خصوصي در حيطه قلمرو انساني در بيماران بدون سابقه بستري كمتر از افراد با سابقه بستري بوده است. ميانگين نمره رعايت حريم خصوصي در حيطه فضاي شخصي در بيماران متاهل كمتر از مجرد ها و اين ميانگين در بيماران با طول مدت بستري بيش از 5 روز در كمترين مقدار در بيماران مورد مطالعه بوده است. ميانگين نمره رعايت حريم خصوصي بطور كلي نيز در گروه سني 70 سال به بالا كمترين ميانگين و در بيماران بدون سابقه بستري كمتر از افراد باسابقه بستري در بيماران متاهل كمتر از مجرد ها بوده است. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه از ديدگاه بيماران، ميزان رعايت قلمرو انساني و فضاي شخصي در حد قابل قبول بود. بـا اين وجود، بكارگيري اقداماتي نظير برگزاري كارگاه هاي آموزشي به منظور حفظ و رعايت حريم شخصي و خصوصي بيماران براي كادر درماني در محيط هاي درماني و دانشكده هاي پزشكي و پيراپزشكي ضروري است. اين پژوهش با رويكرد كمي به شناسايي وضعيت موجود رعايت حريم خصوصي بيماران در بيمارستان آموزشي پرداخت، بنابراين پيشنهاد مي‌شود كه ساير پژوهشگران با استفاده از رويكرد كيفي به بررسي عوامل موثر بر افزايش ميزان رعايت حريم خصوصي بيماران در بيمارستان هاي كشور اقدام كنند. واژگان كليدي: كوويد، حريم خصوصي، بيماران

220794

علوم پزشكي گيلان